די שואה (1939 – 1945)
דעפּאָרטאַציע פון די ייִדן פון Munkács
mai 1944·Munkács
דער בילאַנץ װערט געבראַכט פּונקט װי דער מקור שרײַבט אים — קײן מאָל ניט אָפּגערונדיקט און קײן מאָל ניט צוגערעכנט צו אַן אַנדערן. די בילאַנצן דעקן זיך איבער פֿון אײן געשעעניש צום צװײטן.
אַ גרויסע קהילה פון Ruthénie subcarpatique, בּאַרימט פֿאַר אירע תּלמודישע שולן, זעט Munkács ווי אירע ייִדן ווערן אַרײַנגעשפּאַרט אין פֿרילינג אין צוויי פֿאַרמאַכטע שכונות, דערנאָך אין אַ בּאַקשטיין־פֿאַבּריק בּײַם שטאָטראַנד, אײדער זיי ווערן אין עטלעכע טעג אַוועקגעפֿירט מיט עגלות צום פֿאַרניכטונגס־לאַגער אין אויבּן־שלעזיע.
מונקאטש, אויפן לאַטאָריצאַ, איז געווען דאָס האַרץ פֿונעם חסידות אין טראַנסקאַרפּאַטיע: איר רביִשער הויף, אירע ישיבֿות, אירע דרוקערייען און אירע יידישע צייטונגען האָבן זי געמאַכט פֿאַר איינעם פֿון די לעבעדיקסטע יידישע מרכּזים אין מיטלאייראָפּע, און יידן האָבן אויסגעמאַכט כּמעט האַלב דער שטאָטס באַפֿעלקערונג. נאָך דער דייטשישער אָקופּאַציע פֿון אונגאַרן האָבן די אויטאָריטעטן פֿאַרשלאָסן די קהילה אין צוויי געטאָס: איינס אין דער שטאָט, דאָס אַנדערע אין אַ ציגלבאַקערייִ אין די פֿאָרשטעט, וואו מע האָט אויך צונויפֿגעקליבן די יידן פֿון די דערפֿלעך פֿון דער סביבֿה. פֿון דאָרטן זענען אַוועקגעפֿאָרן, אים פֿרילינג, די טראַנספּאָרטן צום פֿאַרניכטונגסצענטרום אין אָבערשלעזיִן.
- תּקופֿה :
- די שואה (1939 – 1945)
- אַרט :
- שואה
- געגנט :
- מיטל־ און מזרח־אייראָפּע
- לאַנד :
- Ukraine
Randolph L. Braham, The Politics of Genocide ; Pinkas Hakehillot Hungaria.