גמיינע פּנוּמעת אין דער סינאַגאָג

אַ באַשולדיקונג פֿון ריטועלן מאָרד האָט דעם שטאָט אויפֿגעהעצט קעגן דער קהילה פֿון Munich. פֿאַרפֿאָלגט, האָבן זיך די ייִדן אַנטלאָפֿן אין זייער synagogue, וווּ דעם עולם האָט אָנגעצונדן פֿיַיער.

די בייַיִרישע כראָניקעס דערציילן, אַז אַן אַלטע פֿרוי האָט זיך גע׳שטעלט פֿאַר די פֿלאַמען, כּדי אָפּצוהאַלטן יענע וואָס האָבן געוואָלט אַרויסגיין זיך לאָזן טאָפֿן. די synagogue איז חרובֿ געוואָרן; דאָס אָרט איז לאַנגע יאָרן אין שטאָט באַצייכנט געוואָרן ווי יענעס פֿון דעם שׂריפֿה.

שפּעטער האָט זיך אַ קהילה ווידעראויפֿגעבויט אין Munich, ביז דעם אַלגעמיינעם גאַרויסטרייַב פֿון דעם הערצאָגטום אין דעם פֿאָלגנדיקן יאָרהונדערט. די נעמען פֿון די קרבנות זייַנען אייַנגעשריבן געוואָרן אין די *Memorbücher* און אויסגעלייענט אין די synagogues פֿון דרום-דייַטשלאַנד.