נאָכן קריג און די אַראַבישע וועלט (1945 – 1970)
אַרעסטירונגען, אָנטלאָזונגען און פֿאַרקויף־פֿאַרבּאָט נאָך דעם זעקס־טאָג־מלחמה; הקדמה צו די טויט־שטראַפֿן פֿון 1969
1967·Bagdad
דער בילאַנץ װערט געבראַכט פּונקט װי דער מקור שרײַבט אים — קײן מאָל ניט אָפּגערונדיקט און קײן מאָל ניט צוגערעכנט צו אַן אַנדערן. די בילאַנצן דעקן זיך איבער פֿון אײן געשעעניש צום צװײטן.
אין איראַק זײַנען נאָך אַריבערגעגאַנגען נאָכן אויסוואַנדערונגס-שטראָם פֿון אָנהייב די פֿופֿציקער יאָרן נאָר עטלעכע טויזנט ייִדן, כּמעט אַלע אין בגדד. דער זעקס-טעג-קריג האָט זיי געבראַכט אַ נײַע כוואַליע מאַסנאַמען.
די טעלעפֿאָנען זײַנען אָפּגעשניטן געוואָרן, די באַנק-קאָנטן פֿאַרמאַכט, די האַנדלס-לאַדזשענצן אָפּגענומען; דער פֿאַרקויף פֿון נכסים איז פֿאַרבאָטן, באַוועגונגן זײַנען אונטערגעשטעלט צו דערלויבניש, און עפֿנטלעכע אַרבעטסשטעלן פֿאַרמאַכט. עס האָבן זיך פֿאָרגעקומען אַרעסטן, אָפֿט אָן אָנגעזאָגטן סיבה.
דאָזיקע מאַסנאַמען זײַנען געווען דער הכנה צו דער שפּיאָנאַזש-משפּט-כוואַליע פֿון די נאָכגייענדיקע יאָרן, וואָס האָט זיך פֿאַרענדיקט מיט עפֿנטלעכע תּליות אויפֿן Tahrir-פּלאַץ אין בגדד, פֿאַר אַ מחנה מענטשן וואָס זײַנען אַהינגערופֿן געוואָרן צום ציל. די לעצטע ייִדן פֿון לאַנד האָבן אַנטלאָפֿן פֿון איראַק אויף ספּאָדניקן וועגן אין דעם עשׂור וואָס נאָכדעם.
- תּקופֿה :
- נאָכן קריג און די אַראַבישע וועלט (1945 – 1970)
- אַרט :
- פּראָצעסן און הינריכטונגען
- געגנט :
- נאָענטער און מיטלערער מזרח
- לאַנד :
- Irak
Nissim Rejwan, *The Jews of Iraq* ; Norman A. Stillman, *The Jews of Arab Lands in Modern Times*.