דאָס דרייצנטע – פֿערצנטע יאָרהונדערט
סטאַטוט פֿון דער ייִדישקייט פֿון Eduard Iᵉʳ
1275·Angleterre
דער בילאַנץ װערט געבראַכט פּונקט װי דער מקור שרײַבט אים — קײן מאָל ניט אָפּגערונדיקט און קײן מאָל ניט צוגערעכנט צו אַן אַנדערן. די בילאַנצן דעקן זיך איבער פֿון אײן געשעעניש צום צװײטן.
אויף צינס אויסלײַען פֿאַרבאָטן, דאָס אונטערשיידלעכע סימן פֿאַרגרעסערט, אויסשלוס פֿון די מלאכות — די קהילה איז חרובֿ געוואָרן און דערנאָך פֿאַרטריבן אין 1290
דאָס Statut de la Juiverie פֿון Edward Iᵉʳ פֿאַרביט ייִדן אין ענגלאַנד צינסלײַען, דאָס איינציקסטע פּרנסה וואָס גילדן און פֿריִערדיקע פֿאַרבאָטן האָבן זײ איבערגעלאָזן, און לאַדט זיי אײַן צו לעבן פֿון האַנדל און האַנטווערק — צו וועמענס צוגאַנג בלײַבט, אין דער אמתן, פֿאַרשלאָסן פֿאַר זיי. עס דערברײטערט דאָס טראָגן פֿון דעם ייִחוס-צייכן און לײגט אױף אַ קאָפּ-שטײַער.
די קהילה, שױן אױסגעמוטשעט דורך אַ האַלב יאָרהונדערט פֿון כַּסּד, געפֿינט זיך אָן לעגאַלן מיטל; די פּראָצעסן פֿאַר מטבע-שנײַדן וואָס פֿאָלגן טרעפֿן הונדערטער משפּחות. פֿופֿצן יאָר שפּעטער וועט דער מלך באַפֿעלן דעם אַלגעמײנעם גירוש, ערשטן פֿון זײַן מין אין מערבֿ-אײראָפּע, און ענגלאַנד וועט בלײַבן אָן אַן אָפֿיציעלע ייִדישע קהילה ביז Cromwell.
- תּקופֿה :
- דאָס דרייצנטע – פֿערצנטע יאָרהונדערט
- אַרט :
- פּרעסיע
- געגנט :
- מערבֿ־אייראָפּע
- לאַנד :
- Royaume-Uni
*Statutes of the Realm* ; Cecil Roth, *A History of the Jews in England* ; Robin Mundill, *England's Jewish Solution*.