ליקווידאַציע פֿון דעם געטאָ פֿון Parczew

אַ שטעטל אויף די גרענעצן פֿון Polésie, אַרומגערינגלט מיט וועלדער און זומפּן, Parczew האָט געהאַט אַ ייִדישע מערהייטס־באַפֿעלקערונג, פֿון חסידישער מסורה. דער אַקופּאַנט פֿאַרשפּאַרט דאָרט, אויסער די אײַנוווינערס, די ייִדן פֿון די נאָנטע דערפֿלעך און די קאָנוווויען פֿון Slovaquie און פֿונעם Reich. אין פֿרילינג דערנאָך אין האַרבסט ווערט דאָס שטעטל אויסגעלאָזט אין עטלעכע אַקציעס: די קאָנווויען פֿאָרן קיין Treblinka, און יענע וואָס באַהאַלטן זיך ווערן דערשאָסן אויפֿן אָרט אָדער אויף די בית־עולמס. דאָס נאָנטקייט פֿון די וועלדער דערמעגלעכט אָבער גאַנצע גרופּעס צו אַנטלויפֿן; משפּחות פֿאַרברענגען דאָרט דעם ווינטער אין אײַנגעגראָבענע מחסות, און Parczew ווערט איינס פֿון די זעלטענע ערטער אין Pologne וווּ אַ ייִדישע באַפֿעלקערונג איבערלעבט אויסן די לאַגערן ביז דער באַפֿרײַונג.