Nerva en later Traianus handhaven de *fiscus judaicus*, de belasting van twee drachmen die sinds 70 naar het Capitool wordt betaald als straf voor de opstand

De *fiscus judaicus*, ingesteld na de verwoesting van de Tempel, droeg de jaarlijkse bijdrage die elke volwassen Jood voorheen aan Jeruzalem betaalde over aan het Capitool. De belasting trof voortaan vrouwen, kinderen en ouderen, en had als uitdrukkelijk doel te vernederen evenzeer als inkomsten te genereren.

Onder Domitianus had de inning aanleiding gegeven tot openbare lichamelijke inspecties en aangiften van niet-besneden sympathisanten. Nerva liet een munt slaan waarop het einde van lasterlijke beschuldigingen werd afgekondigd, maar noch hij noch Trajanus schafte de belasting zelf af; die overleefde het heidense Romeinse Rijk: een oorlogsbelasting was een rechtsstatus geworden.