Constantius II straft met de dood het huwelijk van een Jood met een christenvrouw uit keizerlijke manufactures en de besnijdenis van een slaaf

Constantius II bestrafte met de dood het huwelijk van een Jood met een vrouw die werkzaam was in de keizerlijke gynaecea, en breidde de doodstraf met confiscatie uit tot de besnijdenis van een slaaf. De wetgeving van het Romeinse Rijk ging aldus, binnen één generatie, van het verbod op bekering naar de criminalisering van het huiselijk leven.

In diezelfde periode werd Joden verboden niet-joodse slaven te kopen, en in het Land Israël werd de opstand onderdrukt die de Byzantijnse kroniekschrijvers onder Gallus plaatsen, met de verwoesting van verscheidene dorpen in Galilea. Het patriarchaat bleef bestaan, maar zijn grondslag kromp met elke volgende tekst.