Vernietiging van de gemeenschap van Salamis tijdens de oorlog van Kitos; het eiland wordt vervolgens voor Joden verboden onder doodsbedreiging

Onder Trajanus, terwijl het Romeinse leger in Mesopotamië gelegerd was, kwamen de joodse gemeenschappen van Cyrenaïca, Egypte en Cyprus vrijwel gelijktijdig in opstand. Dit is de opstand die de joodse bronnen de Kitos-oorlog noemen, naar de generaal Lusius Quietus die ermee belast werd haar neer te slaan.

Op Cyprus had de opstand een zekere Artémion als aanvoerder. Salamis, de voornaamste stad van het eiland en zetel van een oude gemeenschap, werd verwoest. Dio Cassius, die een eeuw later schreef, noemt een dodenaantal dat moderne historici ver boven wat de bevolking van het eiland kon tellen achten.

Na de onderdrukking verbood een decreet elke Jood voet op het eiland te zetten, op straffe van de dood — ook diegenen die er door schipbreuk waren aangespoeld. Er is geen gemeenschap op het eiland aangetoond vóór de late Byzantijnse periode. Dit is het enige territoriale verbod van deze aard in het Romeinse Rijk.