« Kitos-oorlog » : vernietiging van de gemeenschappen van Alexandrië, Cyrène en Cyprus

Terwijl Trajanus zijn veldtocht tegen de Parthen voerde, kwamen de joodse gemeenschappen in Cyrenaica, Egypte, Cyprus en Mesopotamië vrijwel gelijktijdig in opstand. De leiders van de opstand, Loukouas in Cyrenaica en Artémion in Cyprus, worden met name genoemd in de bronnen; de eerste draagt in de kronieken de titel van koning.

De opstand was buitengewoon gewelddadig in beide richtingen. De tempels van Cyrene, waarvan het restauratie-opschrift bewaard is gebleven, werden verwoest en het platteland werd verwoest; de repressie, uitgevoerd in Mesopotamië door Lusius Quietus, vernietigde de gemeenschappen die in opstand waren gekomen. Cyprus verbood daarna zijn grondgebied aan Joden, op straffe van de dood, zelfs voor schipbreukelingen.

Alexandrië, vijftig jaar eerder al getroffen, verloor wat er nog resteerde van zijn grote gemeenschap en haar instellingen; Egyptische papyri tonen geconfisqueerde joodse eigendommen en een plaatselijk feest dat lange tijd de overwinning herdacht.