נאָכן קריג און די אַראַבישע וועלט (1945 – 1970)
נאָך דעם פּאָגראָם אָרגאַניזירט דער שטאַט דעם אָפּטראַנספּאָרט פֿון דער קהילה און באַשלאַגנאַמט די צוריקגעלאָזענע אייגנשאַפֿטן
Juin 1967·Tripoli (suites)
דער בילאַנץ װערט געבראַכט פּונקט װי דער מקור שרײַבט אים — קײן מאָל ניט אָפּגערונדיקט און קײן מאָל ניט צוגערעכנט צו אַן אַנדערן. די בילאַנצן דעקן זיך איבער פֿון אײן געשעעניש צום צװײטן.
נאָך די געוואַלדטאַטן וואָס האָבן זיך אויסגעבראָכן נאָכן אויסרוף פֿון דעם זעקס־טאָג־קריג, האָט די לובישע רעגירונג באַשלאָסן אָפּצוּעוואַקואַיִרן וואָס עס בלייבט פֿונעם קהל. די משפּחות פֿון Tripoli זענען צוזאַמענגעקליבן גוואָרן אין לאַגערן אונטער מיליטערישן שמירה, דערנאָך אַוועקגעשיקט מיט עראָפּלאַנען און שיפֿן קיין Italien.
איטלעכער האָט מיטגענומען בלויז אַ וואַליזקע און אַ שטרענג באַגרענעצטן סכום געלט; הייזער, קראָמען, שולן, שילן און בתּי־עלמין זענען איבערגעלאָזן גוואָרן אין אָרט, און זענען פֿאַרן שטאַט איבערגעגאַנגען דורך אַ ריי קאָנפֿיסקאַציע־געזעצן אין די נאָכפֿאָלגנדיקע יאָרן. די אייגנטימער זענען קיינמאָל ניט צוריקגעגעבן גוואָרן נאָך אַנטשעדיקט.
דאָס איז דער ענדגילטיקער אויסלאָש פֿון דעם ייִדישן ישוב אין Libye, וואָס איז אַטעסטירט זינט דעם העלעניסטישן תּקופה, נאָך לעבעדיק אַ דור צוריק. דער בית־עלמין פֿון Tripoli וועט אין די נאָכפֿאָלגנדיקע יאָרצענדלינגען אָפּגעריסן ווערן.
- תּקופֿה :
- נאָכן קריג און די אַראַבישע וועלט (1945 – 1970)
- אַרט :
- פּאָגראָם
- געגנט :
- מצרים און מאַגרעב
- לאַנד :
- Libye
Harvey E. Goldberg, *Jewish Life in Muslim Libya* ; Renzo De Felice, *Ebrei in un paese arabo*.