פּאָגראָם פֿון פּסח

אָסטערן זונטיק, אַ גײסטלעכן מיטן הײליקן סאַקראַמענט אין דער אַלטשטאָט האָט בטענות אַז ייִדישע קינדער האָבן אים אָנגעכאַפּט. די שטאָט האָט זיך אױפֿגעהױבן קעגן דער קהילה פֿון Prague, אײנע פֿון די עלטסטע אין מיטל־אײראָפּע.

דאָס פֿירטל איז אין פֿלאַם אױפֿגעגאַנגען, די שול איז מיט גװאַלד אַרײַנגעבראָכן געװאָרן, די תּורה־מגילות צעריסן, דאָס בית־עלמין מחולל. דער קעניג Venceslas IV איז ניט גאַנװעזן; בײַ זײַן צוריקקומען האָט ער פֿאַרלאַנגט װאָס עס איז נאָך פֿאַרבליבן פֿון דעם אײגנטום, מיטן טענה אַז עס גערירט אים.

דער רבֿ Avigdor Kara, װאָס האָט איבערגעלעבט, האָט אַ קינה אױסגעטאָן — *Et kol ha-tela'ah*, „אַל די דאָזיקע צרות" — װאָס באַשרײַבט די סצענעס אײנע נאָך דער אַנדערער. זי װערט אָפּגעזאָגט בײַ יום כּיפּור אין די שולן פֿון Prague פֿון דעמאָלט אָן, און דאָס מצבֿה פֿון Avigdor Kara, דאָס עלטסטע פֿון דעם אַלטן ייִדישן בית־עלמין, איז נאָך אַלץ צו זען.