Fiorentino, Salomon

שאַפֿן דאָס גרויסע בוך מיט אונדזער קינסטלעכער אינטעליגענץ

רעגיסטער געשיכטע · באַהיטער, נישט באַזיצער

Poète italien né à Monte San Savino, en Toscane, le 4 mars 1743, mort à Florence le 4 février 1815. Emprisonné lors de la réaction de 1799, il vécut ensuite dans la pauvreté à Sienne et à Florence avant d'accepter la chaire de littérature italienne offerte par la communauté juive de Livourne, où il enseigna jusqu'en 1808 ; son œuvre principale, les « Elegie », fut écrite après la mort de son épouse Laura Gallico. Son fils Angiolo, né à Monte San Savino en 1770, l'accompagna dans ses voyages et fut lui-même instructeur d'hébreu, à Livourne puis à Florence, où il mourut en 1845.

גרויס בוך אין מהלך פֿון רעדאַקציע

דאָס גרויסע בוך האָט נאָך נישט קיין פֿאַרעפֿנטלעכטע קאַפּיטלען. די קאַפּיטלען — יעדער מיט זײַן רעגיסטער, זײַן עפּיסטעמישן סטאַטוס און זײַנע מקורים — וועלן צוגעגעבן ווערן מיטן גאַנג פֿון דער רעדאַקציאָנעלער באַרײַכערונג און דער געהאָלפֿענער גענעראַציע.

די טעג פון דעם בוך

דער בוך האט נאך קיין טאג פון זכרון נישט. די קוואלן וואס דאקומענטירן Fiorentino, Salomon געבן יאר און יארהונדערטער, נישטא מא איין טאג; מיר פאברירן זיי נישט.

איר קענט אַ דאטום — אַ דערמאנונג, אַ חילולא, דער יאָרטאָג פון אַ אָּפגאנג? געבט עס איר טאג

אַרטיקל פֿון דער Jewish Encyclopedia (1901–1906)

דער טעקסט װערט געבראַכט אַזױ װי ער איז דערשינען מער װי הונדערט יאָר צוריק. זײַנע צאָלן, זײַנע אורטײלן און זײַן „הײַנט” געהערן צו זײַן צײַט, נישט צו אונדזערער.

FIORENTINO, SALOMON

דער אַרטיקל איז נאָך נישט איבערגעזעצט: ער װערט געװיזן אױף פֿראַנצײזיש.

Poète italien ; né à Monte San Savino, Toscane, 4 mars 1743 ; mort à Florence 4 février 1815. Il fit ses études à Sienne, où il commença à écrire. La réaction de 1799 le conduisit en prison, et une fois libéré il vécut dans la misère à Sienne et Florence. Il accepta ensuite la chaire de littérature italienne que lui offrirent les habitants juifs de Livourne, où il enseigna jusqu'en 1808.

Son principal ouvrage est les « Elegie », écrites après la mort de sa femme, Laura Gallico. Il écrivit aussi « La Notte d'Etruria », à l'occasion du couronnement du grand-duc Léopold Ier ; « L'Anima », un poème didactique ; et une traduction de prières hébraïques. Son échange de sonnets avec Corilla Olimpica est célèbre.

Son fils Angiolo, né à Monte San Savino en 1770, accompagna son père dans tous ses voyages, et fut instructeur en hébreu, d'abord à Livourne, ensuite à Florence, où il mourut (22 octobre 1845).

לײענען דעם אָריגינעלן אַרטיקל