געשיכטעFigure1844–1924

Arthur Meyer

שאַפֿן דאָס גרויסע בוך מיט אונדזער קינסטלעכער אינטעליגענץ

געגנט: Le Havre, Paris

רעגיסטער געשיכטע · באַהיטער, נישט באַזיצער

Geboyrn in Le Havre dem 16tn yuni 1844 in a besheydener yidisher familye (oynikl fun rov), Arthur Meyer firte di toglekhe mondene un konservative avize Le Gaulois. Paradoksale figurantе — royalist, antidreyfusard, umgekert tsum katolicizm —, er iz geven eyner fun di meyst-spektakler personen fun der parizer prese unter der III-er Republik un hot gelozen memuarn. Er iz geshtorbn in Pariz dem 2tn februar 1924.

א בוך וואס דארף נאך געשריבן ווערן

דאָס גרויסע בוך איז נאָך נישט געשריבן געוואָרן. די שרײַבונג הייבט זיך אָן פּונקט דאָ: קלאָד שאַפֿט אַן אָריגינעל ווערק פֿון די אַרכיוו־שטיקער פֿונעם קאָרפּוס און פֿון אַ וועב־פֿאָרשונג, און דערנאָך באַרײַכערט ער עס מיט יעדער נײַער מקור וואָס ווערט צוגעשטעלט.

די טעג פון דעם בוך

דער בוך האט נאך קיין טאג פון זכרון נישט. די קוואלן וואס דאקומענטירן Arthur Meyer געבן יאר און יארהונדערטער, נישטא מא איין טאג; מיר פאברירן זיי נישט.

איר קענט אַ דאטום — אַ דערמאנונג, אַ חילולא, דער יאָרטאָג פון אַ אָּפגאנג? געבט עס איר טאג

אַרטיקל פֿון דער Jewish Encyclopedia (1901–1906)

דער טעקסט װערט געבראַכט אַזױ װי ער איז דערשינען מער װי הונדערט יאָר צוריק. זײַנע צאָלן, זײַנע אורטײלן און זײַן „הײַנט” געהערן צו זײַן צײַט, נישט צו אונדזערער.

MEYER, ARTHUR

דער אַרטיקל איז נאָך נישט איבערגעזעצט: ער װערט געװיזן אױף פֿראַנצײזיש.

Journaliste français; né au Havre en 1846. Étant encore jeune, il se rendit à Paris et acheta et dirigea la « Revue de Paris », qui cependant fut bientôt discontinuée. Pendant près de vingt ans, il reportait pour « Le Gaulois » et « Paris Journal », devenant, en 1868, copropriétaire du premier, qu'il fit l'organe des Bonapartistes. Quand le Prince Louis mourut en 1879, Meyer quitta le « Gaulois » et acheta le « Paris Journal », peu après « Le Gaulois », et finalement le « Clairon ». Les trois journaux qu'il fusionna alors sous le nom du « Gaulois » et en fit l'organe principal du parti Clérical-Monarchique. Meyer fut l'un des adversaires les plus véhéments du capitaine Dreyfus.

לײענען דעם אָריגינעלן אַרטיקל