Gewelddadige verdrijving onder bisschop Cyrillus, plunderingen

De patriarch Cyrillus, in openlijk conflict geraakt met prefect Orestes, steunde op monniken en op de christelijke menigte van de stad. De Joodse gemeenschap van Alexandrië, zeer oud maar gereduceerd sinds de rampen van de eerste en tweede eeuw, bevond zich gevangen in deze rivaliteit.

Socrates Scholasticus, een christelijk historicus van de volgende eeuw, verhaalt van een ruzie die ontstond uit een reglement over voorstellingen, gevolgd door een nacht van confrontaties waarvan de christenen het relaas naar hun voordeel gaven. 's Ochtends leidde Cyrillus de menigte naar de synagogen, die werden ingenomen, en de Joden werden uit de stad verdreven met hun bezittingen prijsgegeven aan plundering — zonder dat de prefect, vijandig jegens de patriarch, dit had kunnen verhinderen.

Dit is de eerste verdrijving van een Joodse gemeenschap beslist door een kerkelijke autoriteit zonder instemming van de wereldlijke macht.