Eerste betuigde « pogrom »

Alexandrië herbergde de grootste joodse gemeenschap van de diaspora, gevestigd in twee van de vijf stadskwartieren en uitgerust met eigen instellingen. Haar burgerlijke status — noch Griekse burgers, noch gewone Egyptenaren — werd al lang betwist door de Helleense bevolking.

Het bezoek van koning Agrippa I diende als voorwendsel. De prefect Flaccus, die de steun van de Griekse notabelen zocht, liet de menigte de joodse vorst bespotten, waarna hij keizerlijke beeltenissen in de synagogen liet plaatsen, waardoor deze onbruikbaar werden. De Joden werden samengedreven in één enkel kwartier, de Delta — de eerste bekende residentieplicht van dit type —, hun huizen geplunderd, hun winkels gesloten; notabelen werden publiekelijk gegeseld, anderen gelyncht op straat.

Philon d'Alexandrie, ooggetuige van de gebeurtenissen, leidde de delegatie die bij Caligula pleitte voor de gemeenschap; het gehoor liep op niets uit. Flaccus werd teruggeroepen, verbannen en vervolgens op keizerlijk bevel terechtgesteld.