גיין צום אינהאַלט
Zakhor
געשיכטעFigure1842–1918

הרמן כהן

געגנט: Allemagne

רעגיסטער געשיכטע · באַהיטער, נישט באַזיצער

Philosophe néokantien, fondateur de l'école de Marbourg, auteur de La Religion de la raison tirée des sources du judaïsme. Penseur majeur du judaïsme libéral.

א בוך וואס דארף נאך געשריבן ווערן

דאָס גרויסע בוך איז נאָך נישט געשריבן געוואָרן. די שרײַבונג הייבט זיך אָן פּונקט דאָ: קלאָד שאַפֿט אַן אָריגינעל ווערק פֿון די אַרכיוו־שטיקער פֿונעם קאָרפּוס און פֿון אַ וועב־פֿאָרשונג, און דערנאָך באַרײַכערט ער עס מיט יעדער נײַער מקור וואָס ווערט צוגעשטעלט.

די טעג פון דעם בוך

דער בוך האט נאך קיין טאג פון זכרון נישט. די קוואלן וואס דאקומענטירן Hermann Cohen געבן יאר און יארהונדערטער, נישטא מא איין טאג; מיר פאברירן זיי נישט.

איר קענט אַ דאטום — אַ דערמאנונג, אַ חילולא, דער יאָרטאָג פון אַ אָּפגאנג? געבט עס איר טאג

אַרטיקל פֿון דער Jewish Encyclopedia (1901–1906)

דער טעקסט װערט געבראַכט אַזױ װי ער איז דערשינען מער װי הונדערט יאָר צוריק. זײַנע צאָלן, זײַנע אורטײלן און זײַן „הײַנט” געהערן צו זײַן צײַט, נישט צו אונדזערער.

COHEN, HERMANN

דער אַרטיקל איז נאָך נישט איבערגעזעצט: ער װערט געװיזן אױף פֿראַנצײזיש.

Philosophe allemand ; né à Coswig, Anhalt, Allemagne, le 4 juillet 1842. Il commença de bonne heure à étudier la philosophie et devint bientôt connu comme un étudiant profond de Kant. Il reçut son éducation au gymnase de Dessau, au séminaire théologique juif de Breslau, et aux universités de Breslau, Berlin et Halle. En 1873, il devint privat-docent à la faculté de philosophie de l'université de Marbourg, la thèse par laquelle il obtint la « venia legendi » étant « Die Systematischen Begriffe in Kant's Vorkritischen Schriften nach Ihrem Verhältniss zum Kritischen Idealismus ». En 1875, il fut nommé assistant-professeur, et l'année suivante professeur. Il fut l'un des fondateurs de la Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaft des Judenthums, laquelle tint sa première réunion à Berlin en novembre 1902.

Cohen est généralement reconnu comme l'un des plus habiles représentants et exposants de l'école néo-kantienne. Parmi ses ouvrages les plus importants figurent : « Die Platonische Ideenlehre Psychologisch Entwickelt », dans « Zeitschrift für Völkerpsychologie », 1866, iv. ; « Mythologische Vorstellungen von Gott und Seele », _ib._ 1869 ; « Die Dichterische Phantasie und der Mechanismus des Bewusstseins », _ib._ ; « Zur Controverse Zwischen Trendelenburg und Kuno Fischer », _ib._ 1871 ; « Kant's Theorie der Erfahrung », Berlin, 1871 ; 2e éd., 1885 ; « Platon's Ideenlehre und die Mathematik », Marbourg, 1878 ; « Kant's Begründung der Ethik », Berlin, 1877 ; « Das Prinzip der Infinitesimalmethode und Seine Geschichte: ein Kapitel zur Grundlegung der Erkenntnisskritik », Berlin, 1883 ; « Von Kant's Einfluss auf die Deutsche Kultur », Berlin, 1883 ; « Kant's Begründung der Aesthetik », Berlin, 1889 ; « Zur Orientirung in den Losen Blättern aus Kant's Nachlass », dans « Philosophische Monatshefte », 1890, xx. ; et « Leopold Schmidt », dans « Neue Jahrbücher für Philologie und Pädagogik », 1896, cliv.

Cohen a édité et publié aussi les derniers essais philosophiques (« Logische Studien », Leipzig, 1894) de F. A. Lange, et son « Geschichte des Materialismus », avec une longue introduction et un supplément critique (2e édition augmentée basée sur la 7e édition de l'original, 1902, I.). Ses écrits se rapportant plus spécialement au judaïsme comprennent plusieurs brochures, parmi lesquelles « Die Kulturgeschichtliche Bedeutung des Sabbat », 1881 ; « Ein Bekenntniss in der Judenfrage », Berlin, 1880 ; ainsi que les articles suivants : « Das Problem der Jüdischen Sittenlehre », dans la « Monatsschrift », xliii. (1899), pp. 385-400, 433-449 ; « Liebe und Gerechtigkeit in den Begriffen Gott und Mensch », dans « Jahrbuch für Jüdische Geschichte und Litteratur », III. (1900), pp. 75-132 ; « Autonomie und Freiheit », dans le « Gedenkbuch für David Kaufmann », 1900. Son essai « Die Nächstenliebe im Talmud » a été écrit à la demande de la Marburg Königliches Landgericht (3e éd., Marbourg, 1888). Sa dernière publication est « Logik der Reinen Erkenntniss », comprenant la première partie de son « System der Philosophie », ix. 520, Berlin, 1902.

לײענען דעם אָריגינעלן אַרטיקל

מקורים און רעסורסן

װערק פֿונעם מחבר

🔗 ציטירן / פֿאַרבינדן דעם בלאַט

קאָפּירט איינעם פֿון די פֿאָרמאַטן כּדי צו ציטירן דעם קאַרטל אָדער שאַפֿן אַ פֿאַרבינדונג צו אים.

Link

https://zakhor.ai/yi/grands-livres/figures/hermann-cohen

HTML

<a href="https://zakhor.ai/yi/grands-livres/figures/hermann-cohen">Hermann Cohen — Zakhor</a>

Citation

Hermann Cohen — Zakhor, https://zakhor.ai/yi/grands-livres/figures/hermann-cohen
← אַלע figures