Conciliën XII en XVII

Het Visigotische koninkrijk van Spanje voltooide in een twintigtal jaren wat zijn concilies al hadden voorbereid sinds Sisebut. Het twaalfde concilie van Toledo, bijeengeroepen onder Ervige, bevestigde een reeks wetten die de inachtneming van de sabbat, de feestdagen, de spijswetten en de besnijdenis verbood, en de Joden verplichtte zich op christelijke feestdagen voor de bisschop te melden.

Het zeventiende, gehouden onder Égica, ging verder: de Joden ervan beschuldigend te hebben samengezworen met hun geloofsgenoten overzee tegen het koninkrijk, gelastte het de inbeslagname van hun bezittingen, de onderwerping aan lijfeigenschap van alle Joden in het koninkrijk met uitzondering van die van Septimanie, hun verspreiding onder christelijke meesters, en de verwijdering van hun nakomelingen vanaf de leeftijd van zeven jaar om te worden opgevoed in het christelijke geloof.

Deze canons zijn de hardste die het christelijke Westen heeft voortgebracht vóór het einde van de Middeleeuwen. Het is onmogelijk te zeggen in hoeverre zij werden toegepast: de Arabische verovering volgde kort daarna, en een deel van de historiografie heeft in deze wetgeving een van de redenen gezien waarom de joodse gemeenschappen de nieuwe meesters zonder vijandigheid ontvingen.