Bloedbad in de jodenbuurt door buitenlandse kruisvaarders die naar Las Navas de Tolosa kwamen vechten; de Kastiliaanse ridders maken hier een einde aan

Des contingenten uit Frankrijk en van over de Pyreneeën hadden zich aangesloten bij het leger dat de christelijke koningen bijeenbrachten tegen de Almohaden. Terwijl zij door Toledo trokken, richtten zij zich op de joodse wijk, die zij beschouwden als een even legitiem doelwit als de vijand die zij kwamen bestrijden.

De Castiliaanse ridders grepen gewapend in om hen tegen te houden; de kronieken, waaronder die van aartsbisschop Rodrigo Jiménez de Rada, die bij de veldtocht aanwezig was, vermelden dit zonder enige twijfel. De vreemdelingen verlieten het leger kort daarna, vóór de slag bij Las Navas de Tolosa.

Het voorval toont het verschil tussen twee manieren om de oorlog tegen de islam op te vatten: voor de Iberiërs maakten de Joden deel uit van het koninkrijk en dienden zij in het bestuur ervan; voor de kruisvaarders uit het Noorden begon de vijand in eigen kring.