Predigten von Vincent Ferrier, Zwangsbekehrungen

De dominicaan Vincent Ferrier doorkruiste Castilië en Aragón en predikte de bekering van de Joden; hij trad de synagogen binnen met een kruisbeeld in de hand, omgeven door menigten van geselaars. Hij riep niet op tot moord; hij verkreeg dopen door een druk die de gemeenschappen, verzwakt na de massamoorden van het vorige eeuweinde, niet konden weerstaan.

De wetten van Valladolid, uitgevaardigd onder regentes Catherine de Lancastre, gaven aan de prediking haar juridisch kader: afgesloten wijken, verbod op beroepen en ambten, op leningen, op de handel in levensmiddelen, de verplichting van een onderscheidingsteken en een lange baard. Het dispuut van Tortosa, bijeengeroepen door antipaus Benedictus XIII, voegde daar een publieke vernedering aan toe: twintig maanden van controverses waarbij rabbijnen moesten antwoorden aan een bekeerling, en waarbij aan het einde vele afgevaardigden zich lieten dopen.

Het resultaat was niet de verdwijning van het Spaanse jodendom, maar de verschijning, naast dat jodendom, van een omvangrijke groep bekeerlingen — dezelfden die de Inquisitie een generatie later zou vervolgen.