Na de massamoord van 30 december 1066 worden de overlevenden uit de stad verdreven; de gemeenschap wordt pas na de almoravische verovering herbouwd

Het bloedbad in de joodse wijk van Grenade, aan het einde van het voorgaande jaar, had de vizier Joseph ibn Naghrela meegesleurd, de zoon van Samuel ha-Naguid, samen met de gemeenschap die onder zijn bescherming leefde. Wat ervan overbleef werd uit de stad verdreven.

Grenade was de meest opmerkelijke plek van joods Spanje: Samuel ha-Naguid had er het ambt van vizier van de Ziridische koning gecombineerd met het opperbevel over diens legers en de leiding van de gemeenschap, en hij schreef er Hebreeuwse poëzie zoals Andalusië die nooit had gekend. Zijn zoon erfde de positie zonder het prestige, en het pamflet van Abou Ishaq van Elvire, dat opriep om af te rekenen met de Joden in regeringsposten, circuleerde kort voor de opstand.

De gemeenschap herstelde zich pas na de Almoravidische verovering, maar herwon haar vroegere rang niet. De episode blijft de meest treffende illustratie van wat een al te zichtbare politieke opgang in islamitisch gebied kon kosten.