Expulsie van de Joden uit het hertogdom na de executie van Joseph Süss Oppenheimer

Joseph Süss Oppenheimer was de financier van hertog Charles-Alexandre van Württemberg; na de dood van de hertog wordt hij gearresteerd, berecht en geëxecuteerd in Stuttgart. Het verblijfsprivilege van de Joden van het hertogdom wordt vervolgens ingetrokken en de gemeenschap moet vertrekken.

De zaak is exemplarisch voor de positie van de « Hofjude »: onmisbaar voor de vorst zolang hij leeft, zonder enige steun wanneer hij sterft, en tegenover de publieke opinie verantwoordelijk voor alles wat het bewind aan impopulaire maatregelen heeft voortgebracht. Het proces zal dienen als materiaal voor een propaganda die nog ver buiten die eeuw afnemers zal vinden — het is uit deze zaak dat de nazicinema een van zijn meest vertoonde films zal putten.