Aanval op het paleis van aartsbisschop Ruthard

Mainz herbergde de talrijkste en geleerste gemeenschap van de Rijnstreek: die van Rabbenou Guershom, « het Licht van de Ballingschap », wiens ordonnanties nog steeds het joodse leven in Duitsland regelden, en die waar Rachi kwam studeren voordat hij terugkeerde naar Troyes.

De Joden vluchtten naar het paleis van aartsbisschop Ruthard, die had ingestemd hen te beschermen in ruil voor geld. De kruisvaarders van Emicho forceerden de poort. Het Hebreeuwse verslag van die uren is het langste en meest nauwkeurige van alle: het noemt de families, rapporteert de gewisselde woorden, beschrijft de vaders die de hunnen op de drempel de keel doorsneden om hen de doop te besparen.

De aartsbisschop vluchtte; de keizer hield hem verantwoordelijk en ontnam hem tijdelijk zijn zetel. De gemeenschap herrees, en het was in Mainz dat in de volgende eeuw de Rijnsynoden plaatsvonden die het Asjkenazisch joods recht nieuw fundament gaven. Maar de lijsten van martelaren van die dag werden elk jaar gelezen, en de liturgie van de Negende van Av van Ashkénaze draagt er de sporen van.