Beschuldigingen van rituele moord, executies

Drie keizerlijke steden in Zwaben — Ravensburg, Lindau, Überlingen — werden achtereenvolgens getroffen door beschuldigingen van rituele moord, steeds met dezelfde handelingen: arrestatie van de gemeenschap, foltering, bekentenissen, brandstapel.

Keizer Sigismond, die de Joden beschouwde als behorend tot zijn kamer, stuurde de steden mandaten die hen verboden te oordelen zonder zijn toestemming, en herinnerde aan de keizerlijke privileges. De stadsraden trokken zich daar niets van aan: zij hadden de bescherming van het Keizerrijk minder nodig dan het Keizerrijk hun geld nodig had, en het Joodse krediet was niet langer onmisbaar.

Dit decennium luidt het tijdperk van de stedelijke verdrijvingen in Zuid-Duitsland in: waar het proces niet volstond, stemde de raad voor verdrijving — en de Joden uit Zuid-Duitsland trokken naar het platteland en de heerlijkheden, waar zij zouden blijven tot in de negentiende eeuw.