Massamoorden van de Derde Kruistocht in Engeland

De onlusten die begonnen bij de kroning van Richard Cœur de Lion verspreidden zich, de daaropvolgende winter en het voorjaar, naar de steden in het oosten van Engeland: Lynn, Norwich, Stamford, Bury St Edmunds, Lincoln. In Lincoln vond de gemeenschap een schuilplaats in het kasteel; elders werden de huizen opengebroken.

York was het eindpunt. De gemeenschap had haar toevlucht gezocht in de houten toren van het koninklijke kasteel, die de belegeraars dagenlang omsingelden. Toen duidelijk werd dat er geen aanvaardbare overgave mogelijk was, volgden de belegerde bewoners het advies van Yom Tov de Joigny, een rabbijn uit Frankrijk: de mannen staken de toren in brand nadat zij hun naasten de dood hadden gegeven. Degenen die 's morgens naar buiten kwamen met het verzoek om de doop te ontvangen, werden gedood. De aanvoerders begaven zich onmiddellijk naar de kathedraal en verbrandden er de schuldbekentenissen die in de sacristie lagen opgeslagen — wat voldoende zegt over wat zij zochten.

De rijkskanselier liet een onderzoek instellen, ontzette de sheriff uit zijn ambt en legde de stad een boete op; geen enkele moordenaar werd opgehangen. De Kroon richtte kort daarna de *archae* in, kisten waarin schulden aan Joden voortaan in tweevoud zouden worden geregistreerd, buiten het bereik van brand.