De praetor Cornelius Hispalus verwijdert de Joden uit Rome en Italië wegens religieuze propaganda (Valerius Maximus)

De pretor peregrinus Cornelius Hispalus verdreef de Joden die in Rome en Italië verbleven uit beide gebieden, op grond van het verwijt dat zij hadden geprobeerd hun riten onder de Romeinen te verspreiden. De notitie van Valerius Maximus, de enige bron voor dit voorval, verbindt deze maatregel met de op dezelfde dag uitgesproken verdrijving van de Chaldeeuwse astrologen.

Dit is de eerste bekende verdrijving van Joden uit een westerse stad. Zij had geen blijvende gevolgen — de gemeenschap van Rome is kort daarna opnieuw aantoonbaar aanwezig en heeft er sindsdien ononderbroken geleefd —, maar zij opent een jurisprudentie die het christelijke Europa vijftien eeuwen lang zonder het te weten zou hernemen.