De kalief al-Mustarshid vernieuwt de verboden van de ghiyar

Drie eeuwen na Haroun al-Rachid bracht de kalief al-Mustarshid in Bagdad de verboden van de *ghiyar* weer in ere, die onder de voorgaande regeerperioden in onbruik waren geraakt. Joden moesten insignes op hun kleding dragen en belletjes wanneer zij naar de openbare baden gingen, en het was hun verboden bepaalde rijdieren te berijden.

Deze herhaalde invoering van de *ghiyar* loopt als een rode draad door de geschiedenis van het kalifaat: zij doet zich voor wanneer een vorst zijn vroomheid wil tonen, vaak op het moment dat zijn politieke gezag verzwakt. Deze kalief bestuurde een hoofdstad die betwist werd tussen de Seltsjoeken en wat er nog restte van de Abbasidische macht.

Bagdad herbergde destijds de exilarch, de wereldlijke leider van het Babylonische jodendom, en de rabbijnse academies waarvan het gezag zich uitstrekte tot de Maghreb. Benjamin de Tudèle, die de stad een generatie later bezocht, beschrijft haar nog steeds als een groot joods centrum — de verboden hadden haar niet leeggezogen.