Naar de inhoud
Zakhor
Risjoniem1201-1300 apr. J.-C.

XIIIe eeuw n.Chr.

Zohar, Ibn Shoshan et le tournant mystique

Samenvatting

Moïse de Léon met en circulation le Zohar (c. 1280). Les Tosafistes prolongent Rashi. Expulsion d'Angleterre (1290), puis de France (1306).

Markante gebeurtenissen

  • 1240Disputation de Paris : le Talmud est condamné ; 24 charrettes de manuscrits brûlées place de Grève.
  • 1263Disputation de Barcelone : Nahmanide affronte l'apostat Pablo Christiani devant Jacques Iᵉʳ.
  • c. 1280Moïse de Léon met en circulation le Zohar sous le nom de Shimon bar Yohaï.
  • 1286Meir de Rothenburg arrêté ; il refuse que sa communauté paie sa rançon et meurt en prison.
  • 1290Édouard Iᵉʳ expulse tous les Juifs d'Angleterre (16 000 personnes).
  • 1298Massacres de Rintfleisch : 146 communautés juives allemandes détruites ; près de 5 000 morts.

De eeuw in verhaal

Le XIIIᵉ siècle apr. J.-C. est traversé par une tension paradoxale. D'un côté, l'apogée de la pensée juive médiévale : Nahmanide, les grands kabbalistes, la mise en circulation du Zohar. De l'autre, l'effondrement progressif de la présence juive en Europe occidentale : disputations publiques humiliantes, autodafés de livres, expulsions nationales. Le siècle qui commence encore dans l'éclat d'al-Andalus se termine dans le silence du judaïsme anglais.

La **Kabbale** culmine. À Gérone en Catalogne, Ezra ben Salomon et Azriel fondent la première grande école kabbalistique. **Nahmanide** — Moshé ben Nahman, *Ramban* (1194-1270), plus grand talmudiste d'Espagne du siècle — intègre la Kabbale à son commentaire biblique. Son œuvre halakhique et ses homélies deviennent autorités. En 1263, le roi Jacques Iᵉʳ d'Aragon l'oblige à débattre publiquement à Barcelone avec le dominicain Pablo Christiani, juif apostat. Nahmanide s'en tire avec dignité — le roi même reconnaît sa compétence — mais doit quitter l'Espagne. Il émigre en 1267 en Terre d'Israël, où il fonde à Jérusalem la première école rabbinique post-croisade, la « Synagogue du Ramban » qui existe encore.

À Guadalajara, Castille, un érudit discret nommé **Moïse de Léon** (c. 1240-1305) met progressivement en circulation, à partir de 1280, des manuscrits rédigés en araméen et attribués à Shimon bar Yohaï, sage tannaïtique du IIᵉ siècle. C'est le *Zohar* — le « Livre de la Splendeur » — qui deviendra le plus grand texte mystique du judaïsme. Œuvre immense, mélange de commentaire mystique de la Torah, de récits initiatiques, de théosophie des *sefirot*, de reflexions sur l'exil de la Shekhina. La science historique moderne a démontré que le Zohar est bien l'œuvre de Moïse de Léon et de son cercle, non pas celle de bar Yohaï. Mais pour la tradition juive, il est devenu le troisième pilier textuel après la Torah et le Talmud — surtout à partir du XVIᵉ siècle.

En parallèle, **Abraham Aboulafia** (1240-c. 1291) développe une Kabbale prophétique, fondée sur la combinaison des lettres hébraïques. Il se rend à Rome en 1280 pour tenter de convertir le pape Nicolas III — qui meurt la veille de la rencontre. Échappant à la sentence de mort, il continue son enseignement ésotérique en Italie et à Messine.

Mais l'ombre s'étend. **La disputation de Paris de 1240** est la première grande mise en procès public du Talmud. Nicolas Donin, Juif converti au catholicisme, dénonce vingt-quatre chefs d'accusation contre le Talmud auprès du pape Grégoire IX. Le roi Louis IX (Saint Louis) organise le procès. Le rabbin Yehiel de Paris défend le Talmud face aux accusations de blasphème et d'anti-christianisme. Le Talmud est condamné. En juin 1242, vingt-quatre charrettes remplies de manuscrits talmudiques — des milliers de volumes — sont brûlées place de Grève, à Paris. Lamentation rabbinique : *« Je t'ai entouré de pourpre, ô Sinaï, et tu brûles. »*

**En 1286, Rabbi Meir de Rothenburg**, plus grand halakhiste ashkénaze du siècle, est arrêté par Rodolphe Iᵉʳ de Habsbourg alors qu'il tentait de fuir l'Empire. Rançon demandée exorbitante. La communauté réunit l'argent, mais Meir refuse qu'elle paie — *« car on me paierait, on m'enlèverait à nouveau ».* Il meurt en prison en 1293.

**Expulsions et massacres.** En 1290, Édouard Iᵉʳ d'Angleterre expulse tous les Juifs du royaume : 16 000 personnes. L'Angleterre restera sans Juifs jusqu'en 1656. En 1298, en Franconie, un chevalier nommé Rintfleisch mène des massacres qui détruisent 146 communautés allemandes ; environ 5 000 Juifs sont tués. En 1306, Philippe le Bel expulsera à son tour tous les Juifs de France. L'Europe occidentale se vide progressivement de sa présence juive — que l'Empire ottoman accueillera bientôt.

Persoonlijkheden van de eeuw (329)

Aarão Ha Levy

1235–1290

Spaanse talmudist

Aaron ben Eliezer

Aaron ben Elijah, the Younger, de Nichomédie

Aaron ben Jacob ha-Kohen

1250–1350

rabbijn en geleerde uit de 14de eeuw in de Provence

Aaron ben Joseph Ha-levi

Aaron ben Joseph, le Caraïte

Aaron ben Perez D'avignon

Aaron ben Zerah

1300–1328

Franse Joods martelaar

Aaron de Cardène

Datation incertaine : entre le XIIe siècle et le XIVe siècle (hypothèse) — d'après Kabbaliste, première publication 1709, activity antérieure probable au 13e-14e siècle.

Aaron Ha-levi de Barcelone

Abba Mari de Lunel

XIIIe–XIVe siècle

Rabbi van Lunel en Montpellier, instigator van de maimonidische controverse.

Abd-al-daim

Abentrevi, Joseph

Abigdor ben Elijah Ha-kohen

Abigdor ben Isaac

Abner de Burgos

Abraham Abulafia

1240–v. 1291

Grondlegger van de extatische kabbala, geboren in Saragossa, theoreticus van lettercombinaties.

Abraham Bedersi

1240–1296

Franse dichter

Abraham ben Azriel de Bohême

Abraham ben Baruch

Abraham ben David Caslari

1250–1315

Catalan-Jewish physician

Abraham ben Eliezer Ha-levi

Abraham ben Isaac de Grenade

Abraham ben Judah

Abraham ben Samuel ben Aldemagh

Abraham ben Samuel ha-Levi ibn Hasdai

v. 1180 – v. 1240

Hebreeuws vertaler en dichter uit Barcelona, actief rond 1230, fervent verdediger van Maimonides tijdens de maimonidische controverse. Hij vertaalde uit het Arabisch naar het Hebreeuws verschillende grote filosofische en ethische werken in een heldere en elegante stijl, en bewerkte een beroemd verhaal van Indische oorsprong. Hij had een broer, Judah ibn Hasdai, en zou de zoon zijn van de dichter Samuel ibn Abraham ibn Hasdai ha-Levi (1165–1216).

Abraham ben Shem-ṭob

Abraham ben Solomon

Abraham ben Solomon de Zamora

Abraham ben Yom-ṭob de Tudèle

Abraham D'aragon

Abraham D'avila

Abraham de Cologne

Abraham de Tolède

Abraham Ha-levi

Abraham of Montpellier

1250–1315

Franse rabbijn

Abu Abdallah Mohammed Alnasir

Abu Isḥaḳ Ibrahim ibn Sahl Al-israili de Séville

Açan, Moïse

Albagal, Salomon ibn

Alexander de Halès

Alexander Suslin

1290–1349

Duitse rabbijn

Alfonso de Valladolid

1270–1347

Aristotelische joodse filosoof

Alnakif, Isaac ben Joseph

Anaw, Abraham ben Jehiel Ha-rofe

Angélus

Anna

Aquinas, Thomas

Asher ben David

Asher ben Jacob Ha-levi

Astruc Dés Gabbai, Ou Abba Mari ben Abraham

Avigdor ben Elijah ha-Kohen de Vienne

XIIIe siècle

Oostenrijkse talmudist, een van de eerste tossafisten van Wenen.

Awani, Isḥaḳ ibn Al-

Bacon, Roger

Baḥiel ben Moses de Saragosse

Baḥya ben Asher ben Halawa

Baruch B. Samuel

Bedersi, Abraham ben Isaac Ou Bedaresi

Bélid, Fils D'alègre

Benjamin ben Abraham Anav

XIIIe s.

Oudere broer van Zedekia, liturgische dichter (paytan) en dokter in Rome, auteur van het satirische gedicht Massa Gei Hizzayon.

Benjamin ben Abraham Anaw

XIIIe siècle

Liturgische dichter en talmudist van Rome, auteur van Massa Gei Hizzayon.

Benjamin de Canterbury Ou de Cambridge

Benjamin Yerushalmi

Benveniste ben Ḥiyyah ben Aldayyan

Berechiah de Nicole (Lincoln)

c. 1225–après 1270

Engelse Tossafist van de Tossafot Hakhmei Anglia, uit Lincoln.

Berechiah ha-Nakdan

vers 1200

Joodse fabeldichter en grammaticus, auteur van de Mishlé Choualim (Fabels van de vos), Hebreeuwse bewerking van Europese en Oosterse fabels. Hij leefde waarschijnlijk in Engeland en Frankrijk.

Berḳamani Ou Barḳamani ibn Abu Al-ḥasan

Bernard de Gordon

Berthold de Ratisbonne

Boleslaw Pobozny

Bolesław V. Wstydliwy

Bonafos , Vidal Ou Bonifas

Bongodas, Meïr ben Solomon

Bonsenyor, Astruc

Bonviva, Ou En Français Bonnevie , ben Isaac

Catalan, Gerson B. Solomon

Chaim Paltiel

1240–1300

13de-eeuwse Franse bijbelcommentator

Chem Tov ibn Falaquera

vers 1225–1295

Spaanse filosoof en encyclopedist, populariseerder van de aristotelische filosofie en verdediger van Maimonides. Auteur van de Sefer ha-Mevakech.

Crescas, Mordecai En, D'orange

Dan Ashkenazi

1300–1400

Duitse talmudist

Daniel ben Saadia Ha-babli

Dante, Alighieri

Dapiera, Solomon ben Meshullam Ou da Piera

David ben Isaac Ha-kohen

David ben Judah

David ben Levi

David ben Levi de Narbonne

fin XIIIe siècle

Rechter in Narbonne, auteur van de Sefer ha-Mikhtam, een halachisch werk gebaseerd op de Rif.

David ben Samuel Kokhavi

1250–1350

active 1300

David ben Saul

David Kalonymus de Naples

David Kimhi (le Radak)

vers 1160–1235

Grammaticus en bijbelexegeet uit Narbonne, auteur van de Mikhlol en van veel verbreide bijbelcommentaren. Hij nam deel aan de maimonidische controverse als verdediger van de filosoof.

David le Pieux

Debash, Isaïe ben Samuel

Diniz

Donin, Nicholas, de la Rochelle

Duns Scotus, Jean

Éléazar de Worms (le Rokeach)

vers 1176–1238

Mysticus en halachist uit Rijnland, laatste grote meester van de Hasidé Ashkenaz, auteur van de Rokeach. Hij gaf de esoterische leer door van Juda de Vrome.

Élie ben Isaac de Carcassonne

Élie Cohen ben Moïse ben Nissim

Eliezer ben Immanuel de Tarascon

Éliézer ben Joseph de Chinon

Éliézer ben Samuel de Vérone

Éliezer de Bourgogne

Eliézer de Toulouse

Eliezer de Touques

1250–1290

Een van de laatste Tosafisten, en redacteur van veel Tosefot-samenstelling

Elyas de Londres

Ephraïm B. Nathan

Esdras le Prophète de Montcontour

Ezobi, Eliezer ben Ḥanan

Ezobi, Joseph ben Ḥanan ben Nathan

Ezra ben Salomon de Gérone

mort v. 1238

Kabbalist uit de Gerona-kring, commentator van het Hooglied.

Faraj ben Salim Ou Moïse Farachi de Girgente

Farḥi , Estori

Ferdinand Iv

Ferrare, Moïse ben Meïr

Gajo, Maestro

Gerondi, Jonah B. Abraham , L'ancien

Gérondi, Moïse B. Salomon D'escola

Gershon ben Solomon D'arles

Gikatilla, Joseph B. Abraham

Gracian, Zerahiah ben Isaac ben Shealtiel

Grégoire bar Hebraeus , Abu Al-faraj ibn Harun

Hagin Deulacres

Hagin Fil. Moïse

Ḥamai

Harari, Judah

Ḥasdai, Abraham ben Samuel Halevi

Hava de Manosque

1300–1400

vrouwelijke arts en chirurg

Ḥayyim B. Samuel B. David de Tolède

Ḥayyim ben Israel

Ḥayyim de Falaise

Ḥayyim, Abraham ben Judah ibn

Hezéchias ben Jacob

Hillel ben Samuel

Hillel ben Samuel de Vérone

c. 1220–c. 1295

Arts en filosoof, auteur van de Tagmulei ha-Nefesh over de onsterfelijkheid van de ziel.

Hladik, Abraham

Hugues de Lincoln

Ibn Laṭif, Isaac B. Abraham

Ibn Matḳah, Judah ben Solomon Ha-kohen

Ibn Zabarra, Judah

Immanuel B. Salomon B. Yekutiel

Isaac Albalag

1300–1300

Spaanse filosoof

Isaac ben Abraham Ha-gorni

Isaac ben Asher Ii

Isaac ben Isaac

Isaac ben Jacob ha-Cohen (et son frère Jacob ben Jacob ha-Cohen)

seconde moitié du XIIIe s.

Kabbalistische broeders geboren in Soria in Castilië, zij reisden door Spanje en de Provence op zoek naar oude kabbalistieke tradities. Isaac ontwikkelde een leer van emanatie en een commentaar op de Wagen van Ezechiël (aangevuld en uitgebreid door zijn leerling Mozes van Burgos); Jacob liet een commentaar na op de vorm van de letters en op de Merkava. Hun onderwijs over de « linker emanaties » (traditie van het kwaad) gaat aan de Zohar vooraf.

Isaac ben Joseph de Corbeil

mort 1280

Schoonzoon van Yehiel van Parijs, auteur van Sefer Mitzvot Katan (Semak).

Isaac ben Judah ben Nathanael de Beaucaire

Isaac ben Judah Ha-levi

Isaac ben Meir Halevi de Düren

fin XIIIe siècle

Auteur van de Sha'arei Dura over de voedselwetten.

Isaac ben Todros

Isaac D'evreux

Isaac de Norwich

Isaac de Vienne (le Or Zaroua)

vers 1180–1250

Talmudist, auteur van de Or Zaroua, een halachische summa die vele tradities van de Hasidé Ashkenaz bewaart. Hij was de meester van de Maharam van Rothenburg.

Isaac ibn Latif

1210–1280

Jewish philosopher

Isaac ibn Sid

Isaak ben Meïr de Düren

1300–1300

Duitse schrijver

Isaiah di Trani le Jeune (Riaz)

XIIIe siècle

Kleinkzoon van de Rid, auteur van de Piskei Halakhot, eerste rituele code geproduceerd in Italië.

Isaïe di Trani

Ishtori haFarhi

1280–1355

rabbijn, vertaler en reiziger

Israel ben Uri Shraga

Israel de Bamberg

Jacob B. Eleazar

Jacob B. Jacob Ha-kohen

Jacob ben Judah Ḥazzan de Londres

Jacob ben Machir ibn Tibbon

c. 1236–c. 1304

Astronoom en vertaler uit Montpellier (Profatius), uitvinder van een astronomisch kwadrant.

Jacob ben Sheshet Gerondi

Jacob de Coucy

Jacob Ha-levi He-ḥasid

Jean de Capoue

1250–1310

Italiaanse man van letters uit de Middeleeuwen

Jehiel ben Jekuthiel Anaw

XIIIe siècle

Geleerde en kopiist uit Rome, auteur van Maalot ha-Middot.

Jekuthiel ben Judah Ha-kohen

Jonathan ben David Ha-kohen de Lunel

Joseph B. Isaac de Chinon

Joseph ben Kalonymus Ha-naḳdan

Joseph ben Meïr

Joseph ben Nathan Official

Joseph de Chinon

Joseph de Dreux

Joseph de Mandeville

Joseph Gikatilla

1248–v. 1305

Kabalistische geleerde uit Castilië, leerling van Abulafia, auteur van de Shaarei Orah.

Joseph Ḥazzan ben Judah of Troyes

Joseph ibn Kaspi

1280–1345

Exegeet, grammaticus en filosoof uit Argentière, beïnvloed door Averroës.

Joseph Porat ben Moses

Joseph Samuel ben Abraham ben Joseph ben Abraham Baruch ben Neriah

Joshua ibn Shuaib

1280–1340

1280-1340 Spanish rabbi

Juda al-Harizi

vers 1165–1225

Dichter en vertaler, auteur van de Tahkemoni, verzameling van maqâmât in het Hebreeuws. Hij vertaalde de Gids voor de dwalenden van Maimonides van het Arabisch naar het Hebreeuws.

Juda ben David de Melun

Juda ben Salomon ha-Cohen

1215

13de-eeuwse Spaanse joodse filosoof

Juda le Pieux (Yehouda he-Hasid)

vers 1150–1217

Spiritueel leider van de Hasidé Achkenaz in Regensburg, hoofdauteur van de Sefer Hasidim. Zijn werk vormde de ethiek en vroomheid van de Joodse gemeenschappen in Midden-Europa.

Judah B. Sheneor D'évreux

Judah ben Asher

Judah ben Benjamin Anav

1215–1280

Judah ben Nathanael

Judah ben Samuel He-ḥasid de Ratisbonne

Judah of Corbeil

Kalonymus ben Gershon

Kalonymus ben Kalonymus

1286–1328

Franse dichter

Kalonymus ben Kalonymus ben Meïr

Kalonymus Nasi

Ḳasmunah

Krespia Naḳdan

Las Leyes, Jacob de

Leon, Moses de

Léonte ben Moses

Lévi ben Abraham ben Hayyim

1235

13e-eeuwse Franse rabbijn en encyclopedist

Lyra, Nicolas de

Ma'arabi , Israel ben Samuel Ha-dayyan

Datation incertaine : entre le XIIIe siècle et le XIVe siècle (hypothèse) — d'après Érudit caraïte au Caire, 13e-14e siècles ; enseignant de Japhet ibn Ẓaghir.

Ma'arabi, Nahum

Machir ben Abba Mari

Datation incertaine : entre le XIIe siècle et le XIVe siècle (hypothèse) — d'après Auteur du Yalḥuṭ ha-Makiri ; supposé provençal ; date incertaine, Moyen Âge.

Malea , Meïr de

Manoah B. Jacob

Manoah de Narbonne

fin XIIIe siècle

Rabbi van Narbonne en Lunel, auteur van het commentaar Sefer ha-Menuha op de Mishné Torah.

Mardochée B. Hillel B. Hillel

Martin, Raymund

Mattithiah B. Isaac of Chinon

Meïr Aboulafia

c. 1170-1244

Rabbijn en talmudist van Toledo, hij verzette zich tegen de rationalistische neigingen van Maimonides. Zijn controverse met de aanhangers van Maimonides (de 'Maimonidische twist') illustreert de creatieve spanning tussen rede en traditie in het middeleeuws judaïsme.

Meïr B. David

Meïr B. Salomon B. David

Meïr ben Eleazar

Meïr ben Elijah de Norwich

Meïr ben Simeon de Narbonne

Meïr de Rothenburg (le Maharam)

vers 1215–1293

Grootste Asjkenazische arbiter van zijn tijd, hij leidde de gemeenschappen van Duitsland. Gevangen door keizer Rudolf I, hij weigerde dat men zijn losgeld zou betalen.

Meïr Ha-kohen

Meir HaKohen

1260–1298

Duitse Rabbijn

Meïr of Clisson

Menahem ben Jacob ben Solomon ben Simson

Menahem ben Joseph de Troyes

Menahem Recanati

1223–1310

Italiaanse rabbijn

Menahem Vardimas ben Perez L'ancien

Meshullam ben David

Meshullam ben Jonah

Meshullam ben Kalonymus ben Todros

Meshullam ben Solomon

Milon de Marseille, Ou Samuel ben Judah ben Meshullam

Moïse Açan de Saragosse

Moïse B. Joseph de Rome

Moïse B. Meïr de Ferrare

Moïse ben Jacob de Coucy

Moïse ben Josué de Narbonne

Moïse ben Salomon ben Siméon de Burgos

Moïse ben Salomon de Salerne

Moïse de Coucy (le Smag)

XIIIe siècle

Franse Tossafist, auteur van de Sefer Mitzvot Gadol (Semag), opsomming van de 613 geboden. Hij predikte terugkeer tot naleving in de gemeenschappen van Spanje en Frankrijk.

Moïse de León

c. 1240-1305

Kabbalist uit Kastellano, auteur of samensteller van de Zohar (Boek van de Glorie), het fundamentele werk van de Kabbala. Toegeschreven aan Rabbi Shimon bar Yohaï (2e eeuw), werd de Zohar de derde pijler van het jodendom na de Bijbel en de Talmud.

Moïse de Palerme

Moïse Narboni

1300–1362

Joodse filosoof

Moïse Taku

XIIIe siècle

Tosafist, auteur van de Ketav Tamim tegen de filosofie.

Mordecai B. Shabbethai

Mordecai ben Joseph D'avignon

Mordecai ben Nathan ben Eliakim ben Isaac of Strasburg

Mordekhaï ben Hillel

vers 1250–1298

Duitse talmudist, auteur van de Mordekhaï, een halakisch compendium bijgevoegd aan de gedrukte Talmud. Hij werd samen met zijn familie gedood tijdens de Rindfleisch-pogroms.

Moses ben Yom-ṭob

Moshe Chalava

1290–1370

Spaanse rabbijn

Nahmanide (Ramban)

1194-1270

Rabbijn, kabbalist en arts van Gerona, hij nam deel aan de Dispuut van Barcelona (1263) tegen de bekeerling Pablo Christiani. Zijn Torah-commentaar integreert de mystieke dimensie in de klassieke exegese. Hij vestigde zich in 1267 in het Land van Israël en herstelde de Joodse gemeenschap van Jeruzalem.

Nathan ben Joël Falaquera

Nathan ben Joseph 'official

Nathanael de Chinon

Nicolas Donin

1300–1300

Tot het christendom bekeerde Jood, protagonist van het Talmud-proces

Nissim de Gérone (Ran)

v. 1290–1376

Talmudist in Barcelona, commentator van Alfasi, belangrijke halakha-autoriteit.

Pedro Iii

Pénaforte, Raymond de

Peraḥyah B. Nissim

Perets ha-Kohen

1250–1370

Talmudist en kabbalist

Peretz ben Elijah de Corbeil

mort c. 1295

Auteur van de Tossafot van Rabbeinu Peretz, de laatste grote Franse tosafist.

Perez B. Isaac Cohen Gerondi

Perez ben Elijah de Corbeil

Rabbeinu Yona de Gérone

vers 1200–1263

Catalaanse moralist en talmudist, auteur van de Chaaré Teschouva (Poorten van bekering). Hij verzette zich aanvankelijk tegen de geschriften van Maimonides voordat hij zich publiekelijk berouw toonde.

Rabbi Asher ben Yehiel (le Rosh)

c. 1250-1327

Opperabijn van Duitsland die emigreerde naar Toledo, hij realiseerde de synthese tussen de Asjkenazische en Sefardische Talmoedische tradities. Zijn halakische code (Piskei ha-Rosh) is een van de drie bronnen van Joseph Caro's Shoulhan Aroukh, met Maimonides en de Rif.

Rabbi Yitzhak Draï

1285

En 1285 il quitta le Draa pour Barcelone (Espagne). Ce fait atteste du lien maintenu entre le Draa et l'Espagne à cette époque, lien remontant aux XIe et XIIe siècles.

Reddinge, Robert de

Regenbogen, Barthel

Reuben ben Ḥayyim

Rindfleisch

Romano, Leone

Sa'ad al-Dawla

1240–1291

Jewish physician and statesman

Sa'd Al-daulah

Sa'id ben Ḥasan D'alexandrie

Ṣadaḳah ben Abu Al-faraj Munajja

Sahulah, Isaac ben Solomon ibn Abi

Salomon ben Abraham ben Samuel

Salomon ben Joseph

Salomon ben Joseph ibn Ayyub de Grenade

Salomon ben Judah de Châteaulandon

Salomon ben Judah de Dreux

Salomon ben Moïse ben Jéchutiel de Rossi

Salomon ben Moïse ben Joseph

Salomon ben Moïse de Melgueil

Salomon Nasi ben Isaac Nasi Cayl

Samson ben Isaac de Chinon

XIIIe–XIVe siècle

Auteur van de Sefer Keritout, talmudische methodologie.

Samson ben Samson

Samson of Chinon

1260–1330

Franse rabbijn

Samuel ben Jacob de Troyes

Samuel ben Jacob of Capua (Samuel ben Jacob de Capoue)

fin du XIIIᵉ s.

Joodse Italiaanse vertaler actief te Capua aan het einde van de 13e eeuw. Hij vertaalde uit het Arabisch naar het Hebreeuws een farmacologisch verhandeling van Mésué de Oudere (« Iṣlaḥ al-Adwiyah al-Mushilah ») onder de titel « Meha-'Eẓah weha-Teba'im weha-Tena'im », handelend over de selectie en correctie van purgeermiddelen. De Jewish Encyclopedia preciseerde dat zijn vertaling slechts in handschriftvorm bewaard is gebleven.

Samuel ben Judah

Samuel ben Solomon de Falaise

Samuel ben Solomon Nasi de Carcassonne

Samuel d'Évreux

XIIIe siècle

Een van de « Groten van Évreux », auteur van Tossafot op Sota.

Samuel de Bamberg

XIIIe siècle

Duitse Tosafist, leerling van Juda de Vrome.

Sem Tob

1290–1369

Spaanse schrijver

Shabbethaï B. Salomon

Shem-Tob Ben Abraham Ibn Gaon

1275–1330

Spaanse rabbijn

Shem-ṭob ben Isaac de Tortosa

Shemariah of Negropont

1275–1352

Italiaanse filosoof

Shlomo ben Abraham ibn Aderet (Rashba)

1235–1310

Shlomo ben Abraham ibn Aderet (1235-1310), bekend als de Rashba, was rabbi van de grote synagoge van Barcelona gedurende vijftig jaar en de voornaamste halakische autoriteit van zijn tijd (bijnaam « El Rab d'España »). Leerling van Nahmanide en Yona Gerondi, ontving hij vragen uit de hele joodse wereld; zijn duizenden responsa hebben de latere codificatie van het recht diepgaand beïnvloed, tot de Choulhan Aroukh.

Siméon ben Samuel de Joinville

Simha de Spire

XIIIe siècle

Besluitvormingsambtenaar en tossafist uit de Rijnstreek, meester van de Or Zaroua.

Simḥah B. Samuel de Spire

Simḥah de Rome

Süsskind de Trimberg

Süßkind von Trimberg

seconde moitié du XIIIᵉ s.

Auteur, in de Codex Manesse, van zes gedichten (Spruchdichtung); als hij inderdaad historisch is, zou hij de eerste gedocumenteerde joodse dichter van Duitse taal zijn. Het portret dat zijn gedichten in de Codex Manesse voorafgaat, toont hem als jood (puntige muts, Judenhut, lange baard). Hij zingt over de waarde van de deugdzame echtgenote en het leed van zijn kinderen.

Süsskind, Alexander B. Solomon Wimpfen

Tanḥum ben Joseph Yerushalmi

Tobiah ben Elijah de Vienne

Todros ben Isaac

Ṭodros ben Yosef ha-Levi Abulʿafiyah

1225–1285

(1225 – ca. 1285) (Hebrew: טודרוס בן יוסף אבולעפא) was a nephew of Meir Abulafia and chef rabbi van Castilië, (Not to be confused with Todros ben Judah Halevi Abulafia.)

Todros de Beaucaire

Uranie

Yaḳḳar ben Samuel Ha-levi Ii

Yedaʿyah ha-Penini

1270–1340

Franse filosoof

Yehouda ben Asher

1270–1349

Zoon van de Rosh, rabbijn van Toledo, auteur van responsa (Zikhron Yehouda).

Yehouda ben Shmouel ben Draa

XIIIe s. ou début XIVe s.

Poète juif dont le nom est conservé, ayant vécu vraisemblablement au XIIIe siècle ou au début du XIVe siècle.

Yerouham ben Meshoullam

1290–1350

French Orthodox Rabbi

Yishaï ben Ézéchias

Yitshaq ben Xemuel, d’Acre

1240–1340

Jewish kabbalist

Zedekiah ben Abraham Anav

vers 1225–vers 1297

Italiaanse talmudist van de 13de eeuw gevestigd in Rome, deels opgeleid in Duitsland (leerling van Jacob de Wurtzbourg, mogelijk ook van Meir de Rothenburg). Auteur van de Shibbolei ha-Leket, beschouwd als een van de eerste pogingen tot codificatie van Joods recht in Italië (liturgie, Haggada van Pessach, feest- en vastenvoorschriften), ingedeeld in 13 "rijen" en 372 "aren".

Zedekiah ben Abraham Anaw

c. 1225–c. 1297

Rabbijn van Rome, auteur van de Shibbolei ha-Leket, een compilatie van rituele wetten.

Zedekiah ben Benjamin

Zerahiah ben Isaac ben Shealtiel Ḥen (Gracian)

actif fin du XIIIe s. (v. 1270–1290)

Spaanse joodse geleerde gevestigd in Rome rond 1277. Vruchtbaar vertaler van het Arabisch naar het Hebreeuws: Aristoteles (Fysica, Metaphysica, Over de ziel), Averroës, Al-Farabi, medische werken van Galenus en Avicenna, en werken van Maïmonide. Auteur van filosofische commentaren op Spreuken (1288) en op Job.

Zidkija ben Abraham Anau

1210–1280

auteur