Beleg en verovering van de Joodse oase van Khaybar; de overlevenden behouden als pachters op hun eigen landen

Khaybar, een versterkte oase in het noorden van de Hedjaz, leefde van zijn palmgaarden en zijn vestingen, die werden gehouden door Joodse stammen waarvan sommige kort tevoren uit Medina waren verdreven. Het beleg eindigde met de overgave van de vestingen, de een na de ander.

De capitulatie opent een regime dat als precedent zal gelden: de overwonnenen worden noch verdreven noch bekeerd, maar op hun eigen land gehandhaafd als pachters, met de verplichting een deel van de oogst af te dragen aan de overwinnaar. Deze regeling, vermeld door Ibn Ishaq en door al-Waqidi, wordt vaak aangehaald als de grondslag van het statuut dat later zal worden uitgebreid tot de beschermelingen van de islamitische wereld.