Ballingschap van Mawza

De Zayditische imam al-Mahdi Ahmad paste een rigoureuze interpretatie toe van een overlevering die stelt dat twee godsdiensten niet kunnen samenleven in Arabië, en gelastte de verdrijving van alle Joden uit Jemen naar Mawza, een dorp in de brandende kustvlakte bij Mokha, of hun bekering.

Zij vertrokken te voet uit Sanaa, Saada, Dhamar en de dorpen van het hoogland, waarbij zij huizen, land en boeken achterlieten. De synagogen werden verwoest of omgebouwd tot moskeeën, die van Sanaa als eerste. In de Tihama eisten de hitte, het gebrek aan water en de koortsen, naar de Jemenitische overlevering zelf en naar de ter plaatse gedichte klaagzangen, het leven van twee derde van de ballingen.

De terugroeping volgde na een jaar: de steden konden niet zonder de joodse goud- en zilversmeden, smeden en wapenmakers. Maar de vroegere inkomsten keerden niet terug — men wees hun wijken buiten de stadsmuren toe en verzwaarde hun rechtspositie. De *Galout Mawza* is de grote caesuur gebleven in de herinnering van de Joden van Jemen; de dichter Shalom Shabazi, die het zelf meemaakte, is ervan de getuige.