Executie van Juda ibn Shushan, vervolgingen

Onder het Almohadische bewind bestond het jodendom van Fès nog slechts in het geheim: ruim twintig jaar eerder tot bekering gedwongen, zette het zich voort in huizen waar men uiterlijk als moslim leefde.

Juda ha-Kohen ibn Shushan, die de erkende figuur ervan was, werd aangegeven, gesommeerd oprecht afstand te doen van zijn geloof, en terechtgesteld omdat hij dat weigerde. Zijn dood betekende het einde van de schikking: wie kon, verliet de stad.

Maïmonide, die toen in Fès verbleef, vertrok kort daarna naar het Land van Israël en vervolgens naar Egypte. Men heeft deze terechtstelling in verband gebracht met zijn *Epistel over de gedwongen bekering*, waarin hij onderscheid maakt tussen de formule uitgesproken onder bedreiging — die geen afvalligheid is — en de oprechte belijdenis, en waarin hij zijn lezers aanspoort te kiezen voor emigratie boven martelaarschap.