Les Psaumes de David — Le Livre des Louanges
ספר תהלים
Auteur: Tradition attribuée au roi David (c. 1000 av. J.-C.), compilation s'étendant sur plusieurs siècles
Datum: c. Xe–IVe siècle av. J.-C.
Bewaring: Manuscrits de Qumran (Psautier de la Grotte 11), Codex d'Alep, Codex de Leningrad
ingebracht op 16 april 2026 · register Snijpunt · bewaarder, geen eigenaar
❧ Beschrijving
Het Boek der Psalmen (Tehillim, « Lofzangen ») is de belangrijkste poëtische en liturgische verzameling van de Hebreeuwse Bijbel: 150 gedichten die het volledige spectrum van menselijke religieuze ervaring bestrijken — lof en klacht, dankzegging en smeking, wijsheid en profetie, extatische vreugde en afgrijselijke wanhoop. Traditioneel toegeschreven aan koning David, « de lieftallige zanger van Israël » (2 Samuel 23:1), werden de Psalmen in werkelijkheid samengesteld over een periode van meerdere eeuwen, van de tijd van de verenigde monarchie tot de periode na de ballingschap. Sommige psalmen (Psalm 29, Psalm 68) gaan waarschijnlijk terug tot de pre-monarchale periode. Het Psalter was het gebedenboek van de Tempel van Jeruzalem, begeleid door de Levieten op muziekinstrumenten, en het is het fundament geworden van de Joodse — en Christelijke — liturgie voor eeuwig.
In de geschiedenis
Kritisch onderzoek
Datering
English
The Book of Psalms (Tehillim) is the most important poetic and liturgical collection of the Hebrew Bible: 150 poems covering the full spectrum of religious experience. Traditionally attributed to King David, they were composed over several centuries and became the foundation of Jewish — and Christian — liturgy for eternity.