Les Lamentations de Jérémie — Eikha
מגילת איכה
Auteur: Attribué au prophète Jérémie (c. 586 av. J.-C.)
Datum: c. 586–580 av. J.-C.
Bewaring: Tradition manuscrite biblique, fragments de Qumran (4QLam, 3QLam, 5QLam)
ingebracht op 16 april 2026 · register Snijpunt · bewaarder, geen eigenaar
❧ Beschrijving
De Klaagliederen (Eikha, « Hoe… ? ») zijn een verzameling van vijf elegieën geschreven na de vernietiging van Jeruzalem en de Eerste Tempel door Nabuchodonosor II in 586 v.Chr. Deze gedichten, onder de meest aangrijpende van de universele literatuur, beschrijven met ondraaglijke intensiteit de honger, het bloedbad, de vernedering en de verlatenheid van een stad die eenmaal « vol van volk » was en nu « als een weduwe » is. De eerste vier gedichten zijn alfabetische acrosticha — een formele structuur die contrasteert met de geweld van de inhoud, alsof het alfabet zelf het chaos van de ramp probeert in te dammen. Volgens de traditie toegeschreven aan Jeremia, die de val van Jeruzalem had voorspeld, zijn de Klaagliederen het paradigma geworden van de joodse literatuur van nationale rouw, opnieuw gelezen bij elke vernietiging — van 586 v.Chr. tot 70 na.Chr., en daarna.
In de geschiedenis
Kritisch onderzoek
Datering
English
The Lamentations (Eikhah) are five elegies composed after the destruction of Jerusalem and the First Temple by Nebuchadnezzar II in 586 BCE. These poems describe with unbearable intensity the famine, massacre, humiliation and desolation of a city that became "like a widow." They became the paradigm of Jewish national mourning literature.