Le Deutéronome — Le Livre de la Loi redécouvert sous Josias

Deuteronomium (Devarim, « Woorden ») is het vijfde boek van de Tora, gepresenteerd als de afscheidsrede van Mozes aan het volk Israël aan de grenzen van het Beloofde Land. Modern onderzoek ziet daarin het « Boek der Wet » (Sefer HaTora) ontdekt in de Tempel van Jeruzalem in 622 v.C. onder de regering van koning Josia (2 Koningen 22–23), een gebeurtenis die een grote religieuze hervorming ontketende: centralisering van de eredienst in Jeruzalem, vernietiging van hoogtepunten en landelijke altaren, zuivering van praktijken. Deuteronomium onderscheidt zich door zijn hartstochtelijke oratorische stijl, zijn theologie van het verbond (brit) tussen God en Israël, en zijn nadruk op de liefde tot God (« Gij zult den HEER uw God liefhebben met gans uw hart… ») als grondslag van de gehoorzaamheid aan de geboden. De Shema Israel, verklaring van de goddelijke eenheid reciteerd ochtend en avond, is daarvan afgeleid (Deuteronomium 6:4).