Arrestatie van de Joden van Dubrovnik na de Italiaanse capitulatie

Dubrovnik, het vroegere Ragusa, herbergde een van de oudste joodse gemeenschappen van de Adriatische kust, ontstaan door de vestiging van Sefardische families in de zestiende eeuw en ondergebracht in een steegje dat nog steeds haar naam draagt. Geplaatst in de Italiaanse bezettingszone, ontsnapte ze aan de overdrachten die door het Oustachi-regime waren bevolen en ving vluchtelingen op uit het binnenland, die het Italiaanse leger uiteindelijk op een eiland aan de kust interneerde in plaats van hen uit te leveren. De capitulatie van Italië maakte een einde aan deze bescherming: de Duitse troepen namen de stad in, en de Joden van Dubrovnik evenals degenen die er hun toevlucht hadden gezocht werden gearresteerd en naar het Oosten gedeporteerd.