Uitzetting en deportatie van de Joden van Varaždin

Varaždin, de vroegere hoofdstad van Noord-Kroatië, herbergde een welgestelde en zichtbare joodse gemeenschap met een monumentale synagoge. Het was een van de eerste doelwitten van de nieuwe Oustachi-staat, die er een voorbeeld van wilde maken: al in de eerste weken werden de bezittingen geconfisqueerd, de notabelen gearresteerd en de families gelast de stad te verlaten. Het regime riep Varaždin publiekelijk uit tot de eerste stad die van zijn Joden bevrijd was, wat in de propaganda van die tijd gold als een eretitel. De verdrevenen werden naar de Kroatische hoofdstad gestuurd en vervolgens, in de daaropvolgende maanden, naar de kampen die het regime in Slavonië en aan de Adriatische kust opende. Bijna niemand keerde terug.