Verwijdering van Joden uit de twee militaire havens, bevolen door Nicolas Iᵉʳ

Nikolajev en Sebastopol waren de twee grote militaire havens van de Zwarte Zee, zetels van de admiraliteit en de scheepswerven van de vloot. Nicolaas I beval de joodse gemeenschappen te verdrijven, op grond van het argument dat de nabijheid van de arsenalen een betrouwbare bevolking vereiste. De families, van wie velen er al woonden sinds de stichting van de steden, moesten verkopen en vertrekken naar het binnenland van het vestigingsgebied. De maatregel vestigde een logica die de hele eeuw zou worden herhaald: het intrekken van een stad uit het gebied, uitgesproken niet wegens een vergrijp maar vanwege de aard van de plaats. Zij werd opgeheven onder Alexander II, daarna gedeeltelijk hersteld, waarbij de twee havens lang plaatsen bleven waar men verbleef bij herroepbare gedoogbeschikking.