Massacre van de Koliivtsjtsjna

Korsoun, in de vallei van de Ros, werd ingenomen zoals de naburige dorpen, en zijn joodse wijk verwoest. De opstand maakte geen onderscheid: waar de opstandelingen binnentrokken, werden de Poolse edelman, de uniatistische priester en de Jood samen ter dood gebracht, en dikwijls op dezelfde dag, op hetzelfde plein. Dit kenmerk — de gelijktijdigheid van de drie bloedbaden — keert terug in alle verslagen, of ze nu afkomstig zijn van de Basiliaanse kloosters, de gemeentelijke registers of de rapporten die naar Warschau werden gezonden. Het zegt wat de opstand beoogde: niet één godsdienst, maar een sociale orde waarvan de Joden de meest kwetsbare schakel vormden, omdat zij het dichtst bij de boeren stonden.