Kruistocht der Herders

Groepen jongeren, herders en armen vormden zich in het noorden van het koninkrijk, in de overtuiging dat zij geroepen waren het Heilige Land te bevrijden. Bij gebrek aan de mogelijkheid om in te schepen, trokken zij naar het zuidwesten van Frankrijk en vielen de Joodse gemeenschappen aan van de steden die zij doorkruisten.

Toulouse, Albi, Cahors, Castelsarrasin, Verdun-sur-Garonne — waar de belegerde verdedigers zich in een toren verschansten voor zij daarin omkwamen — en daarna, over de grens, Aragón en de vesting Montclus. De consuls en koninklijke officieren lieten het gebeuren of werden overspoeld; Jacobus II van Aragón liet de schuldigen van Montclus vervolgen, en de seneschalk van Carcassonne liet er enkelen ophangen.

Deze groepen hadden het niet alleen gemunt op Joden: zij vielen ook de koninklijke officieren en geestelijken aan die hen beschermden, en dat was de reden waarom zij werden onderdrukt. Het jaar daarop zou de beschuldiging van het leprozencomplot het overnemen.