Almohaden-Verfolgungen

De Almohaden, afkomstig uit de Hoge Atlas, omverwierpen het Almoravidenrijk in naam van een strenge lezing van de goddelijke eenheid. Met hen verdween de status van *dhimmī* die, sinds de begintijd van de islam, Joden en christenen bescherming en belastingplicht had gegarandeerd: onder 'Abd al-Mu'min restte slechts bekering, ballingschap of de dood.

Sijilmassa, Fès, Marrakech, Tlemcen, de Dra, Ceuta en vervolgens de steden van al-Andalus die één voor één werden veroverd — Sevilla, Córdoba, Granada — zagen de synagogen sluiten, de scholen uiteenvallen en de gemeenschappen in hun geheel bekeren. De bekeerlingen bleven verdacht: later werd hun een onderscheidend kledingstuk opgelegd, en hun kinderen werden aan de families ontnomen om als moslims te worden opgevoed.

Het is deze vervolging die de familie van Maimonides op de vlucht joeg, van Córdoba naar Fès en vervolgens naar Acre en Caïro, en die hem ertoe bracht de *Épître sur la conversion forcée* te schrijven: daarin betoogt hij, tegen een anonieme rabbijn in, dat wie de formule onder dwang heeft uitgesproken Joods blijft en moet emigreren in plaats van te sterven. Abraham ibn Ezra van zijn kant stelde een klaagzang op waarin hij de verdwenen gemeenschappen bij name noemt.