Eeuwige lamp (ner tamid) uit Ottomaans zilver

Hangende lamp die voortdurend voor de heilige ark brandde, symbool van de vlam van de Tempel. Ottomaanse goudsmeden werkten eraan in gesmeed en opengewerkt zilver, in de vorm van een vat of bewerkte beker gedragen door drie of vier ketens verbonden met een suspensieroos. Het reservoir met drijvend olie verspreidde een voortdurend licht; een inscriptie ter herdenking was er vaak gegraveerd.