14.401 Grote Figuren van het Jodendom(43)

né en 1959 · Moscou (Russie)

Russische Joodse politicoloog en oriëntaliste geboren in Moskou in 1959, specialist in het Midden-Oosten en Israël. Voorzitter van het Joods Congres van Rusland (2001–2004), oprichter-voorzitter van het Instituut voor het Midden-Oosten (Moskou). Auteur van talrijke werken en artikelen over het beleid in het Midden-Oosten.

1905–1989 · Israël

Hasidic Rabbi

1917–1984 · Israël

Israëlisch militair, deputé en archeoloog

né en 1936 · Tel-Aviv, Israël

Israëlische historicus geboren in Tel-Aviv in 1936, opgeleid aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem, docent aan het Kibbutzim College en het Sapir Academic College. Hij wijdde zijn werk aan een kritische herbeoordeling van de geschiedenis van het zionisme en aan een bevraging van de historiografie gericht op Ben Gourion.

1918–1994 · Israël

Israëlische politicus

Italie

Israeli art historian and curator, senior curator and deputy director at the Israel Museum in Jerusalem, specialist in the history of Israeli art.

1850–1931 · Sanaa, Yémen

Opperheerser van Sanaa aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw, vooraanstaande geleerde en hervormer van het Joods onderwijs, was hij de initiatiefnemer van de Dor Deah-beweging (« Generatie van de Rede ») in 1912. Hij trok zijn kleinzoon Yosef Qafih op.

1915–1996 · Israël

Israëlische rabbijn

1713–1805 · Sanaa, Yémen

Groot magistraat (posek) en liturgist van het Jemenitische judaïsme, hoofd van het rabbijnse gerechtshof van Sanaa, auteur van de liturgische commentaar Etz Hayyim en de responsa Pe'ulath Sadiq. Salah is een familienaam die op drie generaties is bevestigd (vader Yosef Salah, grootvader Salah, zoon Abraham volgde hem op).

1803–1887 · Sanaa (et Kawkaban), Yémen

Een van de grote rabbijnen van Jemen in de 19de eeuw, hij leidde de centrale yeshiva van Sanaa en was een gids van de gemeente van Kawkaban. Rabbi Shalom Alshich (toekomstig opperrabbijn van de Jemenitische joden van Jérusalem) en Rabbi Abraham al-Naddaf waren onder zijn leerlingen. Zijn halakhische en exegetische werk is bepalend in de Jemenitische traditie.

1873-1935 · Yémen (Sanaa)

Arts-muntmeester van de koning, groot-rabbi van Jemen (1932-1934), leerling van Yahya Qafih.

XVIIe s. · Yémen

Rabbijn en Jemenitische schriftgeleerde (de Maharib), afschrijver van heilige manuscripten.

1713-1805 · Yémen (Sanaa)

Grootste beslissingsmaker van Jemen, av beit din van Sanaa, auteur van de liturgische commentaar Etz Hayyim.

1867-1932 · Yémen (Sanaa)

Groot-rabbijn van Jemen, av beit din van Sanaa gedurende bijna dertig jaar.

1927–2010 · Israël

1965- · Israël

Contemporary Israeli novelist, thrillers and memory.

1895–1965 · Israël

Israëlische politicus

1913–1970 · Israël

Israëlische politicus (1913-1970)

1923–2017 · Roumanie

rabbi (1923-2017)

1903–2017 · Israël

Holocaust-overlevende, oudste levende man

1869–1921 · Stolin (Biélorussie)

Kreeg de leiding van de dynastie als kind (ongeveer vier jaar oud) na de vroege dood van zijn vader Asher II, vandaar zijn bijnaam 'Yenuka' (het kind) van Stolin. Zijn lijn behoort tot de levendigste van het chassidisme vandaag (Israël, Brooklyn).

1889–1989 · Rzeszów / Bluzhov (Galicie), puis New York

Afstammeling van de dynastie van Dynów, hij werd Rebbe van Bluzhov in 1931. Overlevende van Bergen-Belsen (waar hij een beroemd Seder hield, aan de bron van de Hasidic Tales of the Holocaust), hij herbouwde de dynastie in de Verenigde Staten en zat in de Moetzes Gedolei HaTorah.

c. 1849–1920 · Ratsiąż / Modrzyc (Modzhitz), Pologne

Opvolger van zijn vader als rebbe van de chassidim van Zvolin (1888), hij vestigde zich rond 1891 in Modrzyc en stichtte daar de dynastie van Modzhitz. Auteur van de homilische verzameling « Divrei Yisrael » over de Torah, was hij vooral een enorme componist van melodieën: de traditie vermeldt dat hij een lange nigun componeerde tijdens de amputatie van zijn been zonder anesthesie (1913).

1911–1972 · Israël

Israëlische rabijn

1855–1923

1886–1968

1895–1977 · Israël

Rebbe van de Ger Hassidische dynastie (1895-1977)

1555–1628 · Empire ottoman

Ottomaanse rabbi

1923–2019 · États-Unis

Rebbe (Oppering) van Skulen in Brooklyn, New York (1923-2019)

1938–2016 · États-Unis

Amerikaanse rabbijn

1770–1839

Nederlandse rabbijn

1932–2010 · Israël

Rabbi and Kabbalists

1858 – 1949 · Husiatyn puis Tel-Aviv

Tweede rebbe van Husiatyn, zoon van de grondlegger R. Mordechai Shraga Feivish Friedman. Hij leidde het hof tot 1912 en emigreerde vervolgens in 1937 naar Tel-Aviv, waar hij een van de eerste grote hoven van het Ruzhin-type in het Land Israël vestigde (het dossier vermeldt dit moment).

1857–1948

1860–1936 · Roumanie

Roemeense rabbijn

1733–1814

Religieus leider

1921–2003 · Israël

2nd Rebbe of the Dushinsky Hasidic dynasty of Jerusalem, Israel

1955–2020 · Israël

Amerikaanse-Israëlische religieuze leider

1947– · États-Unis

Een van de vier roshei yeshiva van Beth Medrash Govoha (Lakewood).

contemporain · Brooklyn, New York

Rosh Yeshiva van de Yeshiva en Mesivta Torah Vodaath en Mora d'Atra van de Agoudath Israël van Madison (Brooklyn). Zijn wekelijkse les op zaterdagavond over de Neviim (« Motzaei Shabbos Navi ») wordt in tientallen steden uitgezonden. Auteur van werken over de halaka en de Tanakh.

1889–1989

Poolse rabbijn

1928–2003 · Israël

Israëlische rabbijn

1905–1992 · Pologne

In Polen geboren rabbijn

1908–1991 · Israël

Laatste dayan van Vilna, grondlegger van de jeshiva Netzach Yisroel in Jeruzalem.

1851–1926

Polish rabbi

1885–1945 · Hongrie

Hongaarse rabbijn

1893–1948 · Israël

Israëlische rabbijn en politicus (1893–1948)

1874–1944

1903–1992 · Israël

Bohush Rebbe

1880–1943

4th Alexander Rebbe

1918–2015 · Israël

Mayor of Bnei Brak

1913–1986 · Israël

Israëlische rabbijn

1839–1925

1240–1340

Jewish kabbalist

1933–2025 · États-Unis

Amerikaanse Haredi rabbijn

1837–1907 · Empire russe

« Itzele Peterburger », leerling van Salanter, groot rabbi van Sint-Petersburg, figuur van het Moussar.

1907–1993 · France

Franse rabbi

1833–1910

Chassidische rabbijn

1770–1857

Chabad-rabbijn

1817–1896 · Empire russe

Groot posek en rabbi van Kovno, belangrijke halakhische autoriteit van de 19de eeuw.

1896–1977

(1896-1977) Hasidic Kabbalist

1000–1080

French Talmudist, liturgical poet and Tosafist

1906–1980 · États-Unis

Rector van de jesjiva Rabbi Chaim Berlin in Brooklyn, auteur van de Pachad Yitzchak.

1805–1873

rabbi

1875–1952 · Lituanie

Schoonzoon van de Alter van Slabodka, hoofd van de yeshiva van Slabodka, die in Bnei Brak was heropgericht.

mort en 1944 (Auschwitz) · Spinka (Transylvanie)

Zoon en opvolger van Yosef Meir Weiss, auteur van de Chakal Yitzchak. Vermoord te Auschwitz in 1944 met eenendertig leden van zijn familie.

1837–1920 · Roumanie

Romanian Jewish rabbi and translator (1837–1920)

1866–1940

Poolse rabbijn (1866–1939)

1886–1943

Polish Breslov rabbi

1933– · Israël

Rosh yeshiva aan de yeshiva van Mir, Jeruzalem.

1834–1896 · Buhuşi (Bohush), Roumanie

Oudste kleinzoon van Rabbi Israël Friedman van Ruzhin, stichtte hij in Buhuşi (Bohush) een hassidisch hof in de Rozhinse stijl, die hij leidde tot zijn dood in 1896. Zijn dynastie, tot 1951 in Roemenië gebleven, werd daarna naar Israël overgebracht (Tel-Aviv, vervolgens Bnei Brak).

1850–1917 · Boiany (Boyan), Bucovine ; Vienne

Kleinzoon van Rabbi Israël van Ruzhin, hij stichtte rond 1887 zijn hof in Boiany (Boekovina), wat aanleiding gaf tot de chassidische dynastie van Boyan, een tak van Ruzhin-Sadigura. Bekend onder de bijnaam « Pachad Yitzchok », was hij de eerste rebbe van Boyan tot aan de Eerste Wereldoorlog en stierf in 1917 in Wenen; zijn vier zonen stichtten hoven in Czernowitz, Leipzig, Lviv en New York.

1901–1977

1888–1965

Russische rabbijn

1922–2021 · États-Unis

rabbijn (1922-2021)

1929–2001 · Israël

Rabbi (1929-2001)

1926–2022 · Slovaquie

Opperrabbijn (1926–2022)

1902–1989 · Israël

Hongaarse rabbijn

1886–1959 · Israël

« Velvel », zoon van Reb Chaim ; stichtte de jesjiwa van Brisk in Jeruzalem opnieuw op, figuur van het mitnagdisme.

1917–2004 · Israël

Russian Rabbi

1779–1848 · Warka, Pologne

Leerling van Simha Bunim van Pshiskha (en van de Ziener van Lublin, van David van Lelov). Na de dood van Simha Bunim verzamelde hij een deel van de gemeenschap en stichtte de dynastie van Vorka. Als onofficieel vertegenwoordiger van het Poolse judaïsme onderhandelde hij met de autoriteiten over de opheffing van vijandige decreten (dienstplicht voor jonge Joden — kantonisten, 1827 ; verbod op traditionele kleding).

1905–1978 · Samarcande (né), Jérusalem (mort)

Yitzhak Nisimovitch Mavashev, geboren in 1905 in Samarkand en gestorven in 1978 in Jeruzalem, was schrijver, taalkundige, filosoof en journalist en pionier in de studie van het erfgoed van Joden uit Boechara (volkskunde, muziek, literatuur). Hij stichtte en leidde Ha-Tehiya, eerste Judeo-Buchara-blad in Israël, en liet een werk van volkskunde en memoires na dat postuum werd gepubliceerd. De Itzhak Mavashev Foundation (opgericht in 1985) en zijn Instituut voor de studie van het erfgoed van Joden uit Boechara zetten zijn werk voort.

1896–1974 · Israël

Israëlische rabbijn

1920–2003 · Siret (Roumanie / Bucovine), puis Tel-Aviv (Israël)

Geboren als Izo Hertzig in Siret (Roemenië) in een chassidisch gezin, was hij een van de leiders van de jeugdbeweging HaNoar HaTzioni en van het zionistische verzet in Roemenië tijdens de Tweede Wereldoorlog, en organiseerde de redding van kinderen en illegale immigratie. Hij emigreerde naar Israël in 1946, werd advocaat en lid van de Knesset (1984–1988). Hij werd postuum geëerd voor het redden van duizenden Joden uit Transnistrië.

1884–1963 · Israël

Israëlische politicus

1919–1997 · Israël (Université Bar-Ilan)

Israëlische talmudist (1919–1997), hoogleraar aan de Bar-Ilan Universiteit, specialist in de geschiedenis van de ontwikkeling van de halakha. Auteur van een referentiemonografie over R. Eliëzer ben Hyrcanos en een verzameling studies over de evolutie van de halakha.

1779–1849

Belarusian Orthodox rabbi and rosh yeshiva

1101–1200 · France

Franse koopman en rabbi

1888–1959 · Israël

Israëlische rabbijn

1847–1914

Russian rabbi and Jewish historian (1847-1914)

v. 1751–1821 · Nagykálló (Kalov/Kalev), Hongrie

Stichter van de dynastie van Kaliv en eerste hassidische rebbe van Hongarije. Als kind als herder opgemerkt door Rabbi Leib Sarah's, discipel van de Baal Shem Tov, studeerde hij in Nikolsburg onder Rabbi Shmelke. Bekend als de « zoete zanger van Israël », componeerde hij talrijke hassidische melodieën, vaak aangepast naar Hongaarse volksliedjes, waaronder de beroemde « Szól a kakas már ».

1806–1874 · Komarno, Galicie

Zoon van Rabbi Alexander Sender Safrin (oprichter van de dynastie van Komarno) en neef, die hem opvoedde, van Tsvi Hirsch van Zhydachiv. Av Beit Din van Komarno, was hij een van de meest produktieve exposanten van de kabbala van de Baal Shem Tov, en liet een rijke verzameling na over de mystieke Jodendom, de Mishna en de halakha.

v. 1898-2006 · Irak (Bagdad)

Kabbalist born in Baghdad, haredi figure in Israel, renowned for his blessings and amulets.

1897-1954 · Empire russe

Dichter van de Derde Alijah, auteur van het epos Massada (1927).

1948- · Israël

Israëlische dichter, schrijver en journalist.

1921–2015 · Israël

Israëlisch politicus

1896–1981 · Irak et Israël

Oppererabbijn van Israël Sefardisch (Richon le-Tsion), afkomstig uit Bagdad, gerespecteerd beslisser. Hij speelde een rol in de eenmaking van het oppererabbijnaat.

1780–1849 · Empire russe

Zoon van Reb Chaim, rosh yeshiva van Volozhin (« Reb Itzele »), figuur uit de mitnagdim-beweging.

1921-2015 · Israël

Israëlische schrijver geboren in Oekraïne, symbolistische proza.

1922–1995 · Israël

Israëlische generaal en staatsman, Eerste Minister en architect van de Akkoorden van Oslo, Nobelprijswinnaar voor de Vrede 1994. Hij werd vermoord door een joodse extremist.

né en 1953 (Kfar Saba) · Israël (Bnei Brak), communauté yéménite

Voorganger van het jemenitische jodendom in Eretz Israël, verdediger van jemenitische gebruiken (baladi, trouw aan de Rambam en de Maharitz). Auteur van een beknopt jemenitisch wetboek, de Shulchan Aruch HaMekutzar, waaraan zijn « Klalei Maharitz » is toegevoegd.

1812–1885 · Skvyra (Skver), Ukraine

Een van de acht zonen van Rabbi Mordechaï Twersky, de Maguid van Tsjernobyl. Hij stichtte de chassidische dynastie van Skver in de stad Skvyra (huidig Oekraïne) in het midden van de 19e eeuw, tak van de dynastie van Tsjernobyl.

1907–1943 · Vilna / Lithuania

Commandant van de FPO (Geënigte Partizanenorganisatie) in de Vilna-getto, die zich in 1943 aan de Gestapo overgaf om het getto voor vergeldingsmaatregelen te sparen en kort daarna in hechtenis stierf.

1854–1919 · Lituanie

« Reb Itzele Ponevezher », oprichter en rosh yeshiva van de yeshiva van Ponevezh, auteur van Zecher Yitzchak.

1952 · Israël

grand-rabbin séfarade d'Israël

1915–1981 · Pologne

Commandant in tweede instantie van de Joodse Gevechtsorganisatie (ŻOB) en een van de leiders van de opstand in het getto van Warschau in 1943; mede-oprichter van de kibboets Lohamei HaGeta'ot en van het huis van de gettostrijders.

1893–1971 · Israël

Israëlische politicus

1561–1640

Poolse rabbijn

1845–1923

Poolse rabbijn (1845–1923)

né en 1952 · Israël (et Pays-Bas)

Geboren als Yohanan Kopelovich op 16 april 1952. Israëlische schaakspeler, componist, trainer en scheidsrechter, enige houder van internationale titels in vijf schaakdisciplines (internationaal meester, grootmeester compositie, internationaal arbiter, FIDE-meester in probleemoplossing, internationaal arbiter). Hij componeerde ongeveer 350 eindspelstudies.

IIe siècle · Judée

Tanna van Javne; regelmatige tegenstander van R. Akiva in de halakha.

1923–2016 · Israël

In Hongarije geboren Israëlische rabbijn

1816–1895 · Rachmastrivka (Rotmistrivka), Ukraine

Jongste zoon van Rebbe Mordechai Twersky, de Maggid van Tsjernobyl, hij sticht het chassidische hof van Rachmastrivka, tak van de dynastie van Tsjernobyl. Hij sterft op 4 Nissan 5655 (29 maart 1895) in Rachmastrivka. Zijn lignage werd na de Shoah gereconstrueerd in Jeruzalem en Boro Park.

1901-1980 · Empire russe

Een van de vier moeders van de Hebreeuwse poëzie, Israëlprijs 1972.

1946 · Israël

Israeli religious Zionist rabbi

1930–2021 · États-Unis

Chabad rabbi (1930-2021)

1939–2022 · Israël

Israëlische rabbi

1887–1979 · Hongrie et États-Unis

Rabbijn van Satmar, grondlegger van de grootste chassidische gemeenschap in Amerika en figuur van religieus antizionisme. Overlevende van de Kasztner-trein.

1435–1504

Italiaanse filosoof

c. 30-90

Leerling van Hillel, hij stichtte de academie van Yavné na de verwoesting van de Tempel (70). Door met Vespasianus te onderhandelen, verzekerde hij het voortbestaan van het rabbijnse jodendom. Zijn besluit om offeren te vervangen door studie en gebed transformeerde het jodendom voorgoed.

1727–1802 · Empire ottoman

18th century Ottoman rabbi

vers 1260–1320 · Espagne (Andalousie)

Talmudist van Sevilla, leerling van de Rashba, auteur van heldere commentaren (hiddouchim) op de Talmud. Hij verdedigde de legitimititeit van filosofische studie.

1821–1892

1400–1500

Rabbijn

v.1559–1638 · Empire ottoman

Rabbijn en rechtsgeleerde van Safed (de Maharitz), auteur van responsa.

1926-2016 · Syrie (Alep)

Laatste opperhoofd-rabbijn van Aleppo (vanaf 1959); emigreerde naar New York, auteur van het bijbelcommentaar « Meïr Tov ».

1741–1823

Rabbijn en auteur uit de 18e tot 19e eeuw

1579–1654 · Bohême et Pologne

Talmudist, auteur van het beroemde commentaar op de Mishna Tossefot Yom-Tov. Opperhoofd-rabbijn van Praag en vervolgens van Krakau, werd hij door keizerlijke autoriteiten gevangen genomen.

1923–2019 · Hongrie

Franse architect

1210–1263 · couronne d'Aragon

Spaanse rabbijn

1944 · Israël

homme politique israélien

1904–1969 · Pologne

religious figure (1904-1969)

1877–1958

Amerikaanse rabbi

né en 1973 (États-Unis), établi en Israël · Jérusalem (Nachlaot), Israël

Israëlisch-Amerikaanse muzikant van de beroemde muziekfamilie Razel uit Nachlaot (Jeruzalem). Hij werd bekend in 2009 door het piyyout « Vehi Sheamda » voor Yaakov Shwekey op muziek in te zetten. Zijn album « Bein HaZlilim » (2012) was een gouden schijf. Hij studeert aan de Jerusalem Kollel van Rav Yitzchak Berkovits.

1930-2013

Israëlische romancier en journalist

1957–2015 · Israël

1re moitié du IIe s. av. n.è. · Tzereda (Judée / sud de la Samarie)

Met Yose ben Yohanan van Jeruzalem vormt hij het eerste van de 'paren' (zougot) van wijzen, beiden leerlingen van Antigone van Sokho. Yose ben Yoezer was nassi (voorzitter) van de Sanhedrin. Zijn gezegde staat in de Pirké Avot (1,4): 'Laat je huis een vergaderplaats voor wijzen zijn...' Zijn beslissingen behoren tot de oudste bewaarde halachische uitspraken.

1941–2010 · Israël

Israëlische politicus

XVIᵉ siècle (actif v. 1560–1566) · Venise (Italie)

Invloedrijk arts van de Joodse gemeenschap van Venetië, centraal in de beroemde halakhische controverse van de Tamari-Venturozzo-affaire (1560–1566), ontstaan uit de betwiste verstoting van zijn dochter Tamar door Shmuel Venturozzo. De zaak mobiliseerde de meeste rabbijnen van Italië en die van Salonika, Constantinopel en Eretz Israël; het Tamari-kamp, ondersteund door de rabbijnen van Venetië en de Radbaz, liet een geheugen in Venetië in 1566 drukken.

1741–1822 · Tétouan (Maroc), Safed, puis Boukhara

Geboren in Tétouan (vandaar de bijnaam 'Maaravi', de Magrebijn), hij trok naar het Heilige Land en onderwees in Safed. Als geldwerving gezonden, kwam hij in 1793 in Boechara aan, bleef daar en probeerde de naleving te versterken. Onder zijn leiding gaven de Joden van Boechara de Perzische ritus op en adopteerden zij de sefaradische tradities. Hij stierf in Boechara; onder zijn nakomelingen bevindt zich de rabbijn-vertaler Shimon Hakham.

1882–1961

1916–2000 · Israël

1909–1999 · Israël

Israëlische politicus

1820–1892 · Empire russe

Rabbijn van Brisk, auteur van de responsa en commentaren Beis Halevi, voorouder van de Soloveitchik-dynastie.

1953 · Israël

rabbin israélien

1870–1934 · Jaffa / Tel-Aviv

Zoon van Aharon Chelouche, geboren in Jaffa in 1870. Ondernemer en bouwbedrijf industrieel, hij was een van de oprichters van Tel-Aviv. Hij liet een opgemerkte herinnering na over joodsch-arabische samenleven en de geschiedenis van Jaffa/Tel-Aviv.

1881–1973 · États-Unis

Amerikaanse rabbijn

1858–1919

Poolse chasidische rabbijn

1933–2025 · Israël

Askenazische Opperbarrabbijn van Givatayim

1903–1984

Joodse chassidische religieus leider en overlevende van de Holocaust (1903–1984)

1949 · Israël

Ethiopian rabbi who immigrated to Israel

1886–1961 · Jérusalem / Tel-Aviv (origine géorgienne)

Geboren in Jeruzalem in 1886, gestorven in Tel-Aviv in 1961 en begraven op de Har HaMenuhot. Bankier, hij behoort tot de bouwers van de Yishouv vermeld in de Encyclopedie van stichters en bouwers van Israël van David Tidhar (vol. 1, blz. 87). Van Georgisch-joodse afkomst (achternaam op -chvili).

1881–1921 · Empire russe / Palestine ottomane

Hebreeuws schrijver geboren in Novi Mlyny (Oekraïne, Russisch Rijk), grondleggende figuur van de moderne Hebreeuws literatuur en de Tweede Aliyah. Auteur van romans gekenmerkt door wanhopige helderheid, vermoord in de buurt van Jaffa tijdens de onlusten van mei 1921.

1851–1921 · Empire ottoman

(1851-1921)

v. 1916-2014 · Perse (Téhéran)

Opperhoofd-rabbijn van Iran van 1994 tot 2007, rechtsgeleerde en leider van de Joodse gemeenschap.

XXe–XXIe s. · Damas ; Brooklyn (New York)

Broer van de laatste opperrabbijn van Syrië en zoon van een van de laatste rabbijnen van Damaskus, woont hij nu in Brooklyn waar hij de Syrisch-joodse gemeenschap van New York dient. In 2025 leidde hij de eerste joodse delegatie die na de val van Assad naar Syrië terugkeerde.

1932–2009 · États-Unis (New York)

Amerikaanse historicus, houder van de Salo W. Baron-leerstoel voor Joodse geschiedenis, cultuur en samenleving aan de Columbia University. Zijn werk 'Zakhor: Joodse geschiedenis en Joodse herinnering' (1982) stelt de collectieve, liturgische en doorgegeven herinnering tegenover de moderne kritische historiografie — een onderscheid dat van fundamenteel belang is en de naam en aanpak van het Zakhor-platform inspireert. Hij droeg ook bij aan de studie van marranen en de lectuur van Freuds 'Mozes'.

1835–1909 · Irak (Bagdad)

Grote halachische en kabbalistische autoriteit van Bagdad, auteur van de Ben Ich Haï die gezag had in het hele joodse Oosten. Hij was een vooraanstaande prediker en wetgever.

1917–2000 · Sanaa (Yémen), puis Jérusalem

Jemenitisch-Israëlische halakha-autoriteit, dayan van het Opperste Rabbijnse Gerechtshof en een van de belangrijkste leiders van de Jemenitische gemeenschap in Israël. Hij is de referentie-uitgever en vertaler van Maimonides (Gids voor de dwalenden, Commentaar op de Mishna, Michné Torah hersteld op basis van Jemenitische manuscripten) en van Saadia Gaon (Emounot ve-Deot), Bahya ibn Paquda, Juda Halevi, enz. Laureaat van de Israëlprijs.

1860–1929 · Lituanie

Schoonzoon van Eliezer Gordon, rosh yeshiva van Telshe, ontwikkelde zijn onderwijssysteem en zijn Moussar.

1891–1966 · États-Unis

Amerikaanse rabbijn

1741–1822

Marokkaanse rabbijn

1910–1978 · Roumanie

Roemeense rabbijn

1838–1909 · Munkács, Szaplonca/Spinka (auj. Săpânța, Roumanie)

Geboren in Munkács, leerling van de rebbe van Zhidachov, hij stichtte rond 1873 zijn eigen Chassidische hof in Spinka (Szaplonca), waar hij duizenden gelovigen aantrok. Hij is bekend onder de naam van zijn werk, Imrei Yosef.

1917–1976 · Israël

Israëlische rabbi

1818–1885

1818-1885

1926–2013 · Israël

Israëlische politicus

1888–1969 · Lituanie

Israëlische rabbijn

1942-

Professor emeritus in Department of Hebrew Literature at University of Haifa

1867–1948 · Hongrie

Israëlische rabbi

1891–1960 · Israël

rabbijn

1951–2025 · Israël

Israëlische rabbijn

1847–1919 · Empire russe

Leerling van Salanter, stichter van de yeshiva en het Novardok Moussar-netwerk.

1874–1960 · Israël

Israëlische rabijn

1968 · Israël

rabbin israélien

1897–1975 · Livourne, Milan (Italie)

Zoon van Samuele Colombo, geboren in Livorno op 22 november 1897, gestorven in Milaan op 16 maart 1975. Opgeleid aan het Rabbijnse Seminarie van Livorno vanaf 1915, leraar en figuur van de Italiaanse joodse geleerdheid, verbonden aan de Rassegna Mensile di Israel. Hij publiceerde postuum het tweede deel van het werk van zijn vader « La coscienza di un popolo » en liet familiale herinneringen na.

1823–1901

né en 1973 · Maroc

Israëlisch-Marokkaanse rabbijn, afstammeling van Haïm Pinto, in 2019 benoemd tot opperbabbijn van Marokko.

1937–2018 · Russie

Russische politieke persoonlijkheid

100–200

Jewish sage 1st and 2nd centuries CE

mort en 1711 · Meknès, Maroc

Considered one of the greatest rabbis of his generation in Meknès; he led a yeshiva in the synagogue built by his father for nearly 70 years and refused judicial office to avoid ceasing his teaching. Master of Moché Berdugo. His tomb became a pilgrimage site (nicknamed "Moul Elkrma").