7.059 Grote Figuren van het Jodendom(41)
De mannen en vrouwen die de Joodse herinnering en het Joodse denken hebben gevormd — rabbijnen, dichters, filosofen, kabbalisten, geleerden. Elke figuur wordt een Groot Boek: zijn leven, zijn werk, zijn nageslacht.
Rabbijnen, geleerden, auteurs, bouwers of getuigen: sommige gestalten hebben de geschiedenis en het geheugen van hun lijn, hun gemeenschap of een heel volk getekend. De Grote Boeken van gestalten brengen deze persoonlijkheden samen — hun leven, hun werk, hun erfenis en de banden die hen met families en plaatsen verbinden. Een levende galerij van hen die de overlevering hebben gedragen.
1998 · États-Unis
actrice américaine
1863 (Chashniki) – 1920 (Varsovie) · Vitebsk, Saint-Pétersbourg, Paris, Galicie, Varsovie
Geboren als Shloyme Zanvl Rappoport in 1863 in Chashniki (gouvernement Vitebsk), gestorven in 1920. Jiddisch/Russische auteur, hij leidde de Joodse Etnografische Expeditie in de Woonzone (1912–1914), verzamelend duizenden foto's, verhalen, liederen en voorwerpen. Hij is vooral bekend om zijn toneelstuk De Dybbuk en om Di Shvue, hymne van de Bund. Zijn volledige werken omvatten vijftien delen.
1240–1291
Jewish physician and statesman
actif vers 1716 · Taza (Maroc)
Enig persoon met deze naam geïdentificeerd in de referentie-onomastische bron: Sa'adiah Lahboz, « Nagid » (sjejk) van de Joden van Taza rond 1716. Geen verdere biografische details worden door de bron verstrekt.
XVIIIe s. · Algérie (Alger)
Rabbijn van Algiers, co-auteur met Judah Ayache van werken waarin de gebruiken van de Joden van Algiers worden beschreven.
882-942
Gaon van Soura, eerste grote Joodse filosoof. Zijn Boek van meningen en opvattingen (Emounot ve-Deot) grondvest de rationele Joodse filosofie. Hij vertaalde de Bijbel naar het Arabisch (Tafsir) en besteed het karaïsme. Belangrijke intellectuele figuur van het middeleeuwse jodendom.
1401–1493
Rabbijn en grammaticus
1922–1997 · Italie
Italiaanse archeoloog
1823–1897 · royaume d'Italie
Italiaans-Amerikaanse rabbijn
1641–1718 · république des Deux Nations
rabbin polonais
1626-1676
Valse messias van Smyrna wiens beweging (sabbatianisme) in 1665-1666 de hele joodse wereld schokte. Zijn gedwongen bekering tot de islam veroorzaakte een groot geestelijk trauma. Het sabbatianische trauma versterkte paradoxaal genoeg het rabbijnse wantrouwen jegens apocalyptisch messianisme.
1565–1619
auteur
1883–1947 · Argentine
Bulgarian-Argentinian rabbi
1885–1942 · Russie
Arts en een van de eerste psychoanalisten; introduceerde het idee van doodsdrift.
1907–1996 · Varsovie → France (Izieu)
Geboren als Sabine Chwast in Warschau, zij huwde Miron Zlatin (Jood afkomstig uit Rusland/Wit-Rusland). Lid van de OSE, organiseerde zij in 1943 het Huis van Izieu, een toevluchtsoord voor Joodse kinderen, overvallen door Klaus Barbie op 6 april 1944 (44 kinderen en 7 volwassenen gedeporteerd, waaronder haar man Miron, vermoord). Zij publiceerde haar memoires in 1992.
1699–1743 (parfois 1773) · Alep puis Bagdad
Na de pest van 1743 die de rabbijnen van Bagdad decimeerde, wendde de gemeenschap zich tot Aleppo, vanwaar Rabbi Sadqa Bekhor Hussein als oppperrabbijn werd gestuurd. Tot in Perzië, Koerdistan en de Indische handelsposten van Bagdad erkende halachische autoriteit, hij is auteur van de verzameling responsa Sedaqah u-Mishpat.
1876-1961 · Irak (Bagdad)
Onderwijzer en sefardische meester geboren in Bagdad, richtte een synagoge in Jeruzalem op.
né en 1945 · Jérusalem (Israël) ; Hebrew University & Rutgers
Professor wiskunde aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem en aan Rutgers, een van de meest productieve logici in de geschiedenis (meer dan 1100 artikelen). Hij ontwikkelde de classificatietheorie (oplossing van het Morley-probleem), het begrip proper forcing en de PCF-theorie. Zoon van de dichter Uriel Shelach (Yonatan Ratosh).
910–990
Karaïtische wijze
première moitié du Xe s. · Bagdad
Zonen van Netira, zij bekleedden belangrijke posities in de Joodse samenleving van Babylonië en waren financiers van het kalifaat. Tijdens het conflict van 930 tussen de exilarch David ben Zakkai en Saadia Gaon, steunden zij Saadia, van wie Sahl ook de leerling was.
c. 2500 av. J.-C.
Farао van de Ve dynastie, bekend om zijn commerciële expedities naar het land van Pount. De reliëfs van zijn graftemple in Abousir behoren tot de mooiste van de oude Egyptische kunst.
1920–2005 · Annaba (Bône), Constantinois ; puis Paris, Casablanca
Algerijnse zanger geboren als Simon Halali in Annaba (Bône) in 1920, van een Joods-Berberse moeder. Emblematische figuur van Arabisch-Andalusische en Joods-Magrebijnse zang in Parijs, hij overleefde de Duitse bezetting dankzij de rector van de Moskee van Parijs. Hij beheerde het cabaret Le Coq d'Or in Casablanca.
1905–1974 · Irak
Iraakse muzikante
1880–1945 · Vilna, Leeds, Hull, Sunderland, Édimbourg
Geboren als Bezalel Daiches in Vilna, zoon van rabbijn Israel Hayyim Daiches. Opgeleid aan het Rabbijns Seminarium van Berlijn, doctor in filosofie van de Universiteit van Leipzig (thesis over David Hume). Rabbijn van de Hebreeuwse Gemeente van Edinburgh van 1919 tot zijn dood in 1945, prominent figuur in de Schotse joodse gemeenschap.
600–627
Joodse dichter
1872-1940 · Irak (Bagdad)
Kabbalist geboren in Bagdad, leerling van de Ben Ich Haï, gestorven in Jeruzalem.
1900–1974
1895–1989 · États-Unis
Amerikaanse historicus van Galicinse afkomst, auteur van een sociaal en religieus geschiedenis van de Joden in achttien delen. Hij kritiseerde het 'tranig concept' van de Joodse geschiedenis.
14–62
dochter van Herodias
c. 141-67 av. J.-C.
Koningin van Judea (76-67 v.Chr.), de enige vrouw die over een onafhankelijke Joodse staat regeerde. Geallieerd met de Fariseëen, bevorderde zij de groei van het rabbijnse judaïsme en presideerde zij een periode van vrede en welvaart die de Talmoed vergelijkt met een gouden eeuw.
1880–1943 · Pologne
Psychoanalyticus, lid van de maatschappijen van Wenen en vervolgens Berlijn ; slachtoffer van de Shoah.
1370–1420
1786–1852 · Empire russe
Poolse rabbijn
1779–1806 · Tunis (Régence de Tunis)
Rabbijn van Tunis, zoon van Rabbi Yéhouda Samama en kleinzoon door zijn moeder van de opperrabbijn van de (inheemse) Tunisische joodse gemeenschap Nathan Borgel (gest. 1792). Hij is de auteur van een rabbijnse werk, « Sheresh Ishi », postuum gepubliceerd in Livorno in 1809 dankzij zijn broer Isaac Haï Semama. Hij is ook de vader van de beroemde kaïd Nessim Samama.
1856–1913 · Bagdad (naissance) ; Calcutta
Geboren en opgegroeid in Bagdad, Salomon Twena vestigde zich in 1880 in Calcutta waar hij een Hebreeuwse drukkerij stichtte die meer dan 70 boeken uitgaf, grotendeels zijn eigen werken, en ook Judeo-Arabische wekbladen (Maggid Meisharim, 1889-1900; Shoshannah, 1901). Als Kohen ontwierp hij een drukkersmerk met de geheven handen van de priesterlijke zegen. Hij vertaalde ook fictie in Bagdads Judeo-Arabisch.
v. 1520–1602 · Constantinople (Istanbul), Venise, Cracovie
Salomon ben Nathan Ashkenazi (ca. 1520-1602), geboren in Udine in een joodse familie van Duitse oorsprong, opgeleid in de geneeskunde in Padua en als rabbijn, was hofarts in Krakau en vervolgens in Constantinopel vanaf 1564. Belangrijke tussenpersoon tussen het Ottomaanse Rijk en Venetië tijdens de oorlog van 1570, droeg hij met name bij aan de heropname van Joden in Venetië in 1573.
mort en 1780 · Marrakech (Maroc)
Rabbijnse rechter van Marrakech erkend als autoriteit in talmudische en juridische aangelegenheden; zijn beslissingen verschijnen in de responsa van verschillende Marokkaanse rabbijnen. Geciteerd in de Encyclopaedia Judaica in de familievermelding « Sebag ».
m. 1804 · Maroc (Tétouan)
Afkomstig uit Tétouan, emigreerde in 1790; werd Opperbabbijn van Gibraltar.
1567–1625 · Yémen
Talmudist uit Jemen uit Sanaa en Aden, auteur van Melekhet Shlomo over de Mishna.
1610–v.1683 · Empire ottoman (Izmir/Smyrne et Jérusalem)
Rabbi en talmoedist van Sefardische afkomst, belangrijkste halakhische autoriteit van de 17de-eeuwse Osmaanse wereld.
1505–1576 · Empire ottoman
Rabbijn, dichter en cabalista van het Osmaanse Rijk
av.1485–ap.1542 · Empire ottoman (Constantinople)
Rabbijn, arts en grammaticus van Constantinopel, auteur van een verhandeling over droomuitlegging.
v.1655–1728 · Pays-Bas
Hakham van de Sefardische gemeenten van Londen en vervolgens Amsterdam.
fin XVe – début XVIe s. (Ohel Mo'ed achevé en 1500) · Urbino / Italie centrale (Marches)
Auteur van een werk over Hebreeuwse synoniemen getiteld « Ohel Mo'ed », voltooid rond 1500 en opgedragen aan zijn meester Obadiah. Het werk werd in Venetië in 1548 gedrukt en later (met aantekeningen van Heidenheim en Dukes) in 1881 in Wenen herdrukt door Willheimer. Een handgeschreven commentaar, « Yetad ha-Ohel » van Isaac Berechiah Canton, staat er in verband mee.
XVIIᵉ s. · Salonique (Empire ottoman)
Talmoedist in Saloniki in de 17de eeuw. Hij verzamelde de randglossen van meerdere geleerden (Salomon ibn Hassun, Salomon b. Isaac Levi, Daniel Estrumsa, Baruch Angel en Samuel Florentin de Jongere) in het werk Doresh Mishpat (Saloniki, 1655), aanvulling op de Moreh Tzedek van Michael b. Moses ha-Kohen.
v. 1400–1467 · Algérie (Alger)
Beslistende gezagdrager (Rashbash), rabbi van Algiers, auteur van responsa en van de polemiek Milhemet Hova.
XVIIIᵉ s. · Fürth (Bavière)
Salomon ben Simeon Wetzlar, van Fürth, is de auteur van een ethische code getiteld Ḥakirot ha-Lev (« Examens van het Hart »), gedrukt te Amsterdam in 1731.
1854–1906 · Maroc (Meknès)
Opperhoofd-rabbijn van Meknès, rechtsgeleerde en dichter; auteur van Em le-Mesorot.
1899–1982 · Biélorussie/Russie
In Galicië geboren Joodse wiskundige, bekend van de Bochner-integraal en werk in analyse, waarschijnlijkheidstheorie en differentiële meetkunde; professor aan Princeton.
1850–1926 · Hongrie
Duitse rabbi
1845–1919 · Allemagne
Duitse rabbijn
1822–1902 · royaume de Prusse
Duitse orthodox-joodse rabbijn
v. 1642–1719 · Padoue, Venise
Geboortig uit Padua, oefende hij geneeskunde uit in Venetië en organiseerde voorbereidende cursussen voor jonge, vooral joodse studenten, toegelaten tot de medische universiteit van Padua. Hij schreef het voorwoord (en een gedicht) voor de Ma'aseh Tuviyyah (1709) van zijn leerling Tobias Cohn. Oudere broer van Israel Conegliano; de broers ontvingen het Venetiaanse burgerschap en vrijstelling van het onderscheidingsteken voor joden.
v. 1633 – 1708 · Amsterdam (communauté séfarade portugaise)
Born in Lisbon or Amsterdam, son of the Marrano scholar David Israel de Oliveyra. Teacher at Keter Torah, member and then president of the rabbinical college of the Spanish-Portuguese community of Amsterdam. Described as the leading Hebrew poet of late 17th-century Jewish Amsterdam.
v.1826–1930 · Empire ottoman (Constantinople, Damas, Safed)
Rabbi en kabbalist (Saba Kadisha), opperberebbijn van Damascus en vervolgens van Safed.
1808–1889 · Allemagne
Duitse rabbijn
1856–1941 · Autriche-Hongrie
Austrian archaeologist, historian and librarian (1856-1941)
1803–1880 · Empire allemand
German academic (1803–1880)
1866–1928 · Boskowitz (Moravie) ; Vienne
Rabbijn en geleerde talmudist, hij bekleedde ambt als rabbijn in Boskowitz (Boskovice, Moravië) van 1894 tot 1915, daarna vestigde hij zich in Wenen. Vice-rabbijn in de provincie en erelid van Boskowitz. Hij wijdde zijn werk aan de geschiedenis van de Joden van Babylonië en de studie van de Talmud.
1882–1961 · Israël
Israëlische architect
1896–1980 · États-Unis
Amerikaanse historicus
1884–1952 · Alsace (né à Hattstatt) ; Mulhouse, Paris, Castres
Geboren in een bescheiden Elzassisch-Joodse familie in Hattstatt (Haut-Rhin), hij wordt één van de meest bekende buitenlandse-politieke journalisten van het interbellum, vervolgens socialistische afgevaardigde (Mulhouse, Parijs, Castres vanaf 1936) en leider van de SFIO. Hij was betrokken bij de opvang van vluchtelingen uit het Rijk in Frankrijk (1939-1940).
v. 1505–1584 · Salonique (naissance), Andrinople, puis Safed
Ongeveer 1505 geboren in een Sefardische familie in Salonica. Kabbalist die de ontvangstlied voor Sjabbat Lekha Dodi componeerde (ca. 1579), dat in alle liturgieën werd opgenomen. Auteur van commentaren: Manot ha-Levi op het boek Esther (voltooid 1529, gedrukt 1585), Ayelet Ahavim op het Hooglied (1552), Brit ha-Levi op de Haggada (1563). Hij vestigde zich vervolgens in Safed, centrum van de Kabbala.
1767–1844 · royaume de Hanovre
German banker
1882–1942
Poolse rabbi
1801–1884 · Allemagne
Duitse rabbijn
1762–1842 · Royaume-Uni de Grande-Bretagne et d'Irlande
Britse rabbijn
1881–1942 · Prague (Bohême)
Ontving zijn algemene en joodse opleiding in Praag en doceerde daar godsdienst. In 1906 stichtte en leidde hij het Joods Museum van Praag in de oude begraafplaats. Publiceerde werken over de geschiedenis van de Joden van Bohemen (David Oppenheim, Ezekiel Landau, Eleazar Fleckeles, de Hebreeuwse drukkerij van Praag, de verwijdering van 1745 door Maria Theresia).
1235–1310 · Espagne (Catalogne)
Groot beslisser van Barcelona, auteur van duizenden responsa die gezaghebbend waren. Hij nam stelling in de maimonidische controverse door de studie van de filosofie tot jonge mensen te beperken.
c. 1021-1058
Dichter en filosoof van Málaga, auteur van de Bron des levens (Meqor Hayyim), een neoplatonisch verhandeling zo universeel dat de christelijke scholastici hem voor een moslim hielden (onder de naam Avicebron). Zijn gedicht Keter Malkhout (Koninklijke kroon) wordt op Jom Kippoer in de Sefardische ritus gereciteerd.
v. 1460 – v. 1554 · Séville, Lisbonne (marrane), puis Empire ottoman (Adrianople)
Slachtoffer van de vervolgingen uit Spanje en Portugal, leefde hij in Lissabon als marrano en was getuige van het bloedbad van 1506, voordat hij naar het Ottomaanse Rijk vluchtte. Daar schreef hij de Shevet Yehudah, een kroniek van de vervolgingen waaraan Joden door de eeuwen heen werden blootgesteld (ca. 75 verhalen), een van de populairste Hebreeuwse boeken van de 16e eeuw en een baanbrekend werk tussen middeleeuwse en moderne geschiedschrijving.
1619–1655
Italiaanse graveur
1946 · Pérou
homme d'État péruvien
vers 1510–1573 · Pologne
Poolse beslistende gezagdrager, auteur van de Yam chel Chlomo, onafhankelijk talmoedgeleerde die terugkeer naar de bronnen verkorzen boven de codes. Hij leidde de yeshiva van Lublin.
XVIIIe siècle · Irak (Bagdad)
Astronoom en Joods dichter uit Bagdad, wiens piyyoutim overblijven in de Irakese liturgie.
1753–1800 · Lituanie polonaise (près de Nesvizh), Berlin
Zelfgeleerde Joodse filosoof geboren in Pools-Litouwen, hij gaat naar Berlijn en wordt een van de eerste grote critici van de Kantische filosofie. Kant zelf erkende de scherpzinnigheid van zijn bezwaren. Hij nam de naam « Maimon » aan ter ere van Maimonides. Zijn autobiografie is een belangrijk document van de Haskalah en van de overgang van het traditionele Oost-Europese jodendom naar Duitse filosofie.
1846-1902 · Empire russe
Lexicograaf en dichter, auteur van de bijbelconcordantie Heikhal ha-Kodesh.
1774–1855 · empire d'Autriche
Oostenrijkse bankier en zakenman (1774-1855)
1772–1828 · royaume de Prusse
Duitse bankier
1797–1883
Duitse rabbijn en Bijbelcommentator
1889–1958 · France
Franse rabbi
1858–1932 · Paris, Saint-Germain-en-Laye
Archeoloog en filoloog, conservator van de nationale musea (Museum van Saint-Germain-en-Laye), auteur van een omvangrijke geschiedenis van de religies, Orpheus (1909).
1867–1942 · Reich allemand
Duitse schrijver
1485–1554 · Empire ottoman
Rabbijn van Spaanse afkomst, commentator van de Talmud van Jeruzalem.
1834–1898 · empire d'Autriche
Oostenrijkse patholoog en histoloog (1834–1898)
1806–1865 · France
Franse rabbijn
1743–1815 · Toscane (Monte San Savino, Sienne, Cortone, Livourne, Florence)
Geboren in Monte San Savino (Toscane). Opgeleid in Joodse studies in Siena en gretig lezer van Italiaanse poëzie, correspondeerde hij met Metastasio, Cesarotti, Monti en Alfieri. Italiaans leraar in de Joodse gemeenschap van Livorno (1801–1808). Zijn poëzie, in de traditie van Italiaanse literatuur, is doordrenkt van bijbelse verwijzingen en een religiositeit uit Joodse bronnen.
c. 1922/1925–2011 · Milan / Paris / La Havane / New York / Tahiti
Sefardische juwelier genoemd 'Pearl King' omdat hij zwarte Tahitische parels vanaf de jaren 1970 in Noord-Amerika introduceerde en populair maakte (oprichter van Assael International). Afkomstig uit een Joodse diamanthandelaarsfamilie; hij maakte fortuin na de exclusieve verkoop van 1978 aan Harry Winston, en financierde in 1993 de Sefardische synagoge van Papeete.
1853–1936 · Italie
Italian Jewish mathematician born in Trieste to a Jewish family, founder of functional analysis in Italy, first president of the Unione Matematica Italiana (1922-1936), and namesake of the Pincherle derivative.
Los Angeles (originaire d'Iran)
Secretaris-generaal van de Iranian American Jewish Federation (ongeveer 15 jaar) nadat hij daar ongeveer dertig jaar administrator was; later voorzitter en vervolgens eerste adviseur van de Federation of Iranian Jews. Hij voerde de advocatuuracties van de Judeo-Iraanse gemeenschap in Los Angeles (Iran-kwesties, desinvestering).
1985 · États-Unis
acteur américain
1859–1932 · Royaume des Pays-Bas
1912–2001 · États-Unis
American animation producer
XVIIIᵉ s. (mort v. 1797) · Konkan ; Bombay (Mumbai)
Officier Bene Israel van het 6e bataljon van het leger van de Engelse Oost-Indische Compagnie, gevangen genomen tijdens de Mysorische oorlogen door Tipu Sultan en gespaard, volgens de traditie, omdat hij Joods was. Hij deed een gelofte om een synagoge op te richten en stichtte in 1796 in Bombay de synagoge Shaar ha-Rahamim (« Poort der Barmhartigheid »), de eerste synagoge Bene Israel en de oudste van de stad.
501–600
Arabische dichter
1926–2024 · Bagdad (naissance), Haïfa (Israël)
Geboren als Kamal Salah in Bagdad in 1926 in een seculiere Joodse handelsfamilie, hij sloot zich op 15-jarige leeftijd aan bij een clandestine linkse beweging; ter dood veroordeeld bij verstek, hij vluchtte en kwam in 1949 in Israël aan. Schrijvend in het Hebreeuws, behandelt hij het gemeenschappelijke lot van Joden en Arabieren (romans Victoria, Refuge/חסות, A Handful of Fog). Winnaar van tal van prijzen, hij zit vanaf 2001 aan het hoofd van de Vereniging voor burgerrechten in Israël (ACRI). Gestorven op 1 april 2024.
1960- · Israël
Hebreeuwse dichter, onderzoeker en mizrahi sociaal activist.
1922–2011 · Israël
Israëlische zakenman
1699–1762 · royaume de Grande-Bretagne
Britse bankier (1699-1762)
c. 1100 av. J.-C. (tradition)
Rechter van Israël begiftigd met bovennatuurlijke kracht (Rechters 13-16). Populaire held van het verzet tegen de Filistijnen, zijn verhaal illustreert de thema's van de nazir, de verleiding en het uiteindelijke offer voor de vrijheid van het volk.
c. 1150–c. 1230 · France du Nord
Auteur van de Tossafot van Sens, vertrok rond 1211 naar het Heilige Land.
XIIIe–XIVe siècle · France du Nord
Auteur van de Sefer Keritout, talmudische methodologie.
1600–1648 · Pologne
Rabbin en kabbalist, martelaar van de massamoorden van 1648, auteur van kabbalistische commentaren.
1782-1845 · Galicie
Galiëische maskil, auteur van Shevilei Olam, eerste algemene aardrijkskunde in het Hebreeuws.
1707–1779
1872–1921 · Allemagne
Duitse rabbijn
1681–1740 · Italie
Opperrabbijn en arts van Ancona, liturgist en correspondent van grote geleerden.
1260–1330
Franse rabbijn
1808–1888 · Allemagne (Francfort)
Rabbijn van Frankfurt, grondlegger van de Duitse neo-orthodoxie en de leer van Torah im Derekh Eretz. Auteur van de Negentien brieven over het jodendom.
1658–1724 · Monarchie de Habsbourg
Oostenrijkse bankier, Jood van het hof, opperrabbijn
XXᵉ s. · Cochin / Mattancherry (Kerala, Inde)
Leidinggevend figuur van de joodse gemeenschap (Paradesi) van Cochin in de twintigste eeuw. Schoonzoon van Samuel Koder (lange tijd warden van de synagoge Paradesi), zorgde hij voor het leiderschap ervan, in het bijzonder voor het behoud van de minjan en het beheer van de historische synagoge van Mattancherry. De 'Hallegua House' aan de Synagogue Lane (Jew Town) is een van de emblematische huizen van de gemeenschap.
c. 165-257
Meester van de academie van Nehardea in Babylonië, astronoom en arts. Hij formuleerde het principe « Dina de-malkhuta dina » (de wet van het land is de wet), juridische grondslag van Joodse loyaliteit ten opzichte van de staat. Expert in burgerrecht, de halakha volgt zijn oordeel in financiële aangelegenheden.
né en 1937 · Gibraltar
Gibraltarese historicus en romancier van Sefardisch-Joods afkomst, regelmatige medewerker van het tijdschrift van de Gibraltar Heritage Trust ; auteur van werken over de geschiedenis van Gibraltar en zijn Joods gemeenschap, alsmede van historische romans. MBE in 2007.
né vers 1948 · Asmara (Érythrée)
Lid van de familie Cohen van Asmara, de laatste Joodse familie van Eritrea; in het begin van de jaren 2000 is hij de jongste van zijn familie en de enige beheerder van de synagoge van Asmara (opgericht in 1906 door Jemenitische/Adense Joden). Zijn vader heette Menahem. Uitgebreid gedocumenteerd door de Joodse pers als de laatste beheerder van deze gemeenschap.
c. 1070-1012 av. J.-C.
Laatste der Rechters en eerste der klassieke profeten. Hij zalfde de eerste twee koningen van Israël — Saul en vervolgens David — wat de overgang van de tribale theocratie naar de monarchie markeerde. Het heiligdom van Shilo was het religieuze centrum van zijn tijd.
1838–1905 · Hambourg (naissance), Paris
Geboren in Hamburg in een grote joodse familie met handelsbelangen, S. Bing vestigde zich in Parijs. Hij was een belangrijke promotor van Japanse kunst in het Westen en opende in december 1895 de galerie « Maison de l'Art Nouveau » die zijn naam gaf aan de beweging. Van 1888 tot 1891 redigeerde en publiceerde hij het maandblad « Le Japon artistique ».
1852–1935 · Nouvelle-Zélande
Rabbi, geleerde, gemeenschapsleider (1852-1935)
1757–1814 · Mantoue, Berlin, Londres, Casale Monferrato (Italie)
Geboren in Mantua op 19 september 1757, gestorven in Casale Monferrato op 17 oktober 1814. Polyglot (ongeveer tien talen), figuur van de herleving van de moderne Hebreeuwse literatuur. Verbleef vier jaar in Marokko, waaruit hij zijn beroemde reisverslag Massa ba-Arav (Berlijn, 1792) ontleende. Vertaalde Pope in het Hebreeuws en schreef gedichten, drama's en een Hebreeuws-Italiaanse grammatica.
1610–1694 · Italie
Rabbijn en juridisch autoriteit van Venetië, tegenstander van sabbatianisme, auteur van de Devar Shmuel.
1815–1890 · Alger (Algérie)
Rabbijn-dayan van Algiers, afkomstig uit een familie van notabelen met zeer oude wortels in Algiers; een portret van hem berust in het Musée d'art et d'histoire du Judaïsme (MAHJ). Hij is de stamvader van een geslacht van artsen (waaronder Dr. Moïse Aboulker, eerste jood van Algiers die medicijnstudies in Parijs volgde). Geen geschreven werk wordt aan hem toegeschreven.
1809–1891 · États-Unis
Duits-Amerikaanse Reform rabbijn
1697–1749 · Maroc
rabbi
1878–1947 · Royaume-Uni
Russian conductor and composer (1877–1947)
1830–1905
rabbijn
1869–1918 · Royaume-Uni de Grande-Bretagne et d'Irlande
English rabbi in the Netherlands (1869-1918)
1841–1899
Rabbi and Hebraist (1841–1899)
1834–1912 · empire d'Autriche
Duitse rabbi
1911–1976 · Biélorussie
Amerikaanse rabbijn
1598–1677 · Empire ottoman
Kabbalist, zoon van Hayyim Vital, uitgever en overbrenger van de lurianische geschriften.
mort en 1013 · Babylonie
Gaon van Soura, halakist en exegeet, schoonvader van Haï Gaon, auteur van rationalistische commentaren op de Tora. Hij was een van de laatste grote geonim van Babylonië.
1185
persoon geassocieerd met Hebreeuwse manuscripten
1100–1200
fin du XIIIᵉ s. · Capoue (Campanie), Italie
Joodse Italiaanse vertaler actief te Capua aan het einde van de 13e eeuw. Hij vertaalde uit het Arabisch naar het Hebreeuws een farmacologisch verhandeling van Mésué de Oudere (« Iṣlaḥ al-Adwiyah al-Mushilah ») onder de titel « Meha-'Eẓah weha-Teba'im weha-Tena'im », handelend over de selectie en correctie van purgeermiddelen. De Jewish Encyclopedia preciseerde dat zijn vertaling slechts in handschriftvorm bewaard is gebleven.
XVIᵉ s. · Ferrare (Italie)
Rabbijn van Ferrara in de 16de eeuw, wiens beheersing van de halakha wordt genoemd in de responsa van Jehiel b. Azriel Trabot. Auteur van een werk met glossen op de code van Alfasi.
IIIe–IVe siècle · Galilée
Grote aggadist van Eretz Israël, leerling van R. Yonatan.
vers 1720–1806 · Kolín (Bohême) puis Boskovice (Boskowitz, Moravie)
Geboren in Kolín in Bohemen, leidde hij bijna zestig jaar lang een gerenommeerde yeshiva in Boskovice (Moravië), waar hij in 1806 stierf, zonder ooit een officieel rabbijnsambt te bekleden. Hij is beroemd om zijn commentaar Mahatsit ha-Shekel op de Choulhan Aroukh (Orah Hayyim en Yoreh De'ah), een referentiecommentaar dat nog steeds wordt bestudeerd.
1100–1175
Duitse Tosafist uit de 12de eeuw
1650–1705
Duitse rabbi
1773–1838 · Royaume des Pays-Bas
Nederlands opperrebbi (1773-1838)
1889-1971
Canadese zakenman, filantroop (1891-1971)
1885–1963 · Deuxième République de Pologne
1796–1862 · Metz, Paris
Geboren in Metz in 1796, leidde hij de school van het Consistoire israélite van Parijs (1822-1836). Hij was de eerste die de Hebreeuwse Bijbel in het Frans vertaalde voor een Joods publiek: het eerste deel verscheen in 1831, het geheel in 18 delen (met Hebreeuws naast de tekst en aantekeningen) werd voltooid in 1851. Dit onderneming oefende grote invloed uit op een hele generatie van het Franse judaïsme; hij werd in 1849 tot ridder in het Legioen van Eer benoemd.
XVIe s. · Cochin (Kochi), Kerala, Inde
Een van de drie oprichters van de synagoge Paradesi in Cochin, gebouwd in 1568 met David Belila en Joseph Levi, op terrein gegeven door de Raja van Kochi, voor de Sefardische gemeenschap van de « Blanke Joden » (Paradesi).
XIIIe siècle · France du Nord
Een van de « Groten van Évreux », auteur van Tossafot op Sota.
1570–1631 · Pays-Bas
Dutch-Jewish physician
1800–1865 · Italie (Padoue)
Geleerde, exegeet en Italiaanse dichter, professor aan het rabbijnse seminarie van Padua, figuur van de wetenschap van het jodendom. Hij verdedigde een traditionele benadering tegen het Duitse rationalisme.
XIIIe siècle · Allemagne
Duitse Tosafist, leerling van Juda de Vrome.
1505–1589 · Empire ottoman
rabbijn
1545–1604 · Safed
Commentator en kabbalista van Safed, auteur van de Midrash Shmuel op de Pirké Avot.
1851–1939 · Varsovie (Pologne)
Pools wiskundige van Joodse afkomst, geboren en gestorven in Warschau (gedood door een Duitse bom in september 1939). Zijn werk concentreerde zich op algebra en geschiedenis van de wiskunde; zijn bibliografie telt meer dan 200 titels. Hij richtte het tijdschrift Wiadomości Matematyczne op en startte in 1884 samen een serie wiskundige handboeken in het Pools. Hij was ook medeoprichter van de assimilationistische Joodse partij Zjednoczenie.
1835–1883
(1835-1883) Slowaaks-Duitse rabbijn
1555–1631 · Pologne
Rabbijn (de Maharcha), auteur van de Hidouchei Halakhot, een groot Talmud-commentaar.
1698–1749 · Maroc (Fès)
Talmudist en codificator, hoofd van de beth-din van Fès; auteur van Vayomer Chmouel.
1819–1882 · Allemagne
German rabbi
1801–1881 · Allemagne
Duitse industrieel (1801-1881)
1868–1939 · Reich allemand
Duitse rabbi
1880–1964 · Poona / Bombay, Inde
Geboren als S. Rahamin Samuel Talkar in een Joodse Bene Israel-familie, werd hij een gerenommeerd schilder en toneelschrijver voordat hij zich tot de islam bekeerde bij zijn huwelijk. Een opvallende figuur in de Indische kunst van het begin van de 20e eeuw.
XVIIe s. · Empire ottoman
Geleerde geboren in Salonique, rabbijn in Jeruzalem, auteur van Imré Binah.
1882-1974
Amerikaanse filmproducent (1882–1974)
1320–1361 · couronne de Castille
Spaanse thesaurier en synagogestichter
993-1056 · Al-Andalus
Vizier van het koninkrijk Granada, dichter, talmudist en militaire bevelhebber — de machtcachtigste Jood van het moslim-Spanje. Uniek in de middeleeuwse Joodse geschiedenis commandeerde hij de legers van een moslimstaat terwijl hij briljante Hebreeuwse poëzie schreef en talmudische academies ondersteunde.
1600–1662 · royaume d'Angleterre
Royal Prussian-born English polymath c. 1600–1662
1829–1895 · Ivrea, Turin (Italie)
Geboren te Ivrea, gekwalificeerd leraar literatuur in 1854, benoemd tot rabbijn van Turijn in 1877. Auteur van een gebedceremoniaal met Italiaanse vertaling (Livorno, 1879), een elegie op Hillel Cantoni (Turijn, 1857), een catalogus van Hebreeuwse manuscripten (1880) en diverse preken en essays.
1858–1922 · royaume d'Italie
Italiaanse rabbi
1806–1860 · royaume de Prusse
German rabbi (1806-1860)
1360–1380 · Espagne
Spaanse filosoof
1150–1230 · France
Franse Orthodoxe rabbi
1927–2017 · États-Unis
Amerikaanse ondernemer
1888–1964 · France
Franse rabbijn
1818-1891 · Lituanie
Schrijver, uitgever en geleerde uit Vilna (Rashif), figuur van de Oost-Europese Haskala.
1521–1597 · Italie
Rabbijn van Venetië, zoon van de Maharam van Padua, gerenommeerd talmudische geleerde.
1886–1940 · Hongrie
20e-eeuwse historisch-geograaf (1886–1940)
1841–1920 · Hongrie
Hungarian rabbi, historian (1841-1920)
1866–1948 · Hongrie
Hongaarse archeoloog
1820–1900 · royaume de Prusse
German physician
1750–1834 · empire d'Autriche
Rabbi van Praag
1846–1937 · Reich allemand
Duitse oriëntalist en bibliothecaris van joods geloof
v. 1530-1605 · Syrie (Alep)
Rabbi en exegeet van Aleppo, auteur van de bijbelcommentaren « Keli Yakar », bekend als Baal ha-Kelim.
1800–1890 · Tétouan (né), Gibraltar
Samuel Lasry, geboren in Tétouan (Marokko) in 1800, werd opperbabbijn van Gibraltar; hij was verwant aan Jacob Lasry, de handelaar van Oran.
1865-1933 · Empire russe
Dichter en bijbelexegeet, schoolcommentaar nog steeds gebruikt in Israël.
1769–1842 · Allemagne
Duitse rabbijn
1724–1806
Tsjechische rabbijn
1814–1897
Hongaarse rabbijn
1850–1922 · États-Unis
Amerikaanse rabbijn
1804–1878 · États-Unis
(1804-1878)
1824–1898 · Empire russe
Israeli rabbi, pioneer of Zionism (1824-1898)
1837–1907
1668–v. 1744 · Lisbonne, Londres, Savannah (Géorgie)
Portugese converso, gereputeerde arts in Lissabon, vluchtte rond 1726 naar Londen voor de Inquisitie, keerde terug naar het judaïsme en diende als arts van de Hebra van de Spaans-Portugese congregatie in Londen, aangenomen naam Samuel Nunez in 1727. In 1733 vertrok hij naar Savannah (Georgia) aan boord van de William and Sarah en onderscheidde zich daar tegen een geelepidemic; de kolonisten richtten de congregatie Mickve Israel op.
IIe–IIIe siècle · Babylonie
Leider van de academie van Nehardea; autoriteit in burgerrecht (« halakha zoals Samuel »).
1100
Rabbi from Hasidei Ashkenaz
1550–1616 · Maroc
Jewish-Moroccan merchant, diplomat and pirate
1864–1921 · Pologne
Poolse rabbijn
v.1635–1708 · Empire ottoman (Edirne/Andrinople)
Rabbijn van Adrianopel, oud-secretaris van Shabbetaï Tsevi, markante figuur in het sabbatanisme.
1842–1919
rabbi (1842-1919)
1896–1973 · Pologne
American Jewish judge and lawyer, counsel and chief speechwriter to Presidents Franklin D. Roosevelt and Harry Truman, credited with coining the term "New Deal".
1851–1935 · Bavière (Allemagne) → New York
Amerikaanse bankier geboren uit Joodse immigranten uit Beieren, medeoprichter van Goldman Sachs samen met zijn schoonvader Marcus Goldman.
1929–1991 · États-Unis
Amerikaanse rabbi
1644–1719 · Allemagne
Rabbijn en talmudist van Frankfurt, directeur van jesjiwa en interim oppererabbijn.
1926–2012 · Israël
Israëlisch journalist
XXe s. · Cochin (Kerala)
Vooraanstaande figuur van de Paradesi-joodse gemeenschap van Cochin, leider van de Cochin Electric Company (elektrificatie en openbare verlichting van Cochin) en erelid van het consulaat der Nederlanden. Hij was de belangrijkste chroniqueur van de geschiedenis van de joden van Kerala in de twintigste eeuw en auteur van referentiewerken over deze gemeenschap.