De Nürenbergwetten en de onteigening van Duitse Joden

De Nürenbergwetten, in september 1935 uitgevaardigd door het naziregime, vormden de juridische grondslag voor de uitsluiting van Joden uit de Duitse samenleving. De « Wet op het Rijksburgerschap » beroofd hen van het Duitse burgerschap, waardoor zij tot de status van « onderdanen » werden gereduceerd, terwijl de « Wet tot bescherming van het Duitse bloed en de Duitse eer » huwelijken en relaties tussen Joden en « Ariërs » verbood. Uitvoeringsbesluiten definieerden wie Joods was volgens pseudo-raciale criteria gebaseerd op afkomst, waardoor vervolging werd uitgebreid tot personen soms ver verwijderd van elke religieuze praktijk. Deze juridische bannering ging gepaard met en werd gevolgd door systematische onteigening: uitsluiting uit beroepen, gedwongen « aryanisering » van Joodse ondernemingen en goederen ten voordele van niet-Joodse eigenaren, confiscaties en discriminerende belastingen. De onteigening versnelde brutal na het pogroom van de Kristallnacht in november 1938. Dit proces van juridische uitsluiting en economische onteigening bereidde de weg voor deportatie en vernietiging.

Bronnen & hulpmiddelen

• Encyclopaedia Judaica — 2e éd., Keter/Macmillan
• Jewish Virtual Library ↗