De Joden en het bankwezen in de Middeleeuwen

In de Middeleeuwen leidde de geleidelijke uitsluiting van Joden uit veel corporaties en beroepen, gecombineerd met het verbod voor christenen om renteinkomen uit het canonieke recht uit te oefenen, ertoe dat een deel van hen zich specialiseerde in kredietactiviteiten. Deze oriëntatie, grotendeels opgelegd door juridische en sociale beperkingen, varieerde naargelang de regio's en perioden. In sommige staten werden Joden beschouwd als rechtstreeks afhankelijk van de souverein, die voordeel trok uit hun financiële activiteiten maar hen op elk moment kon belasten of uitzetten. Deze specialisatie voedde duurzame stereotypen waarbij Joden met geld en woeker werden geassocieerd. Het diende regelmatig als voorwendsel voor vervolgingen, schuldenuitwissing en uitzettingen, zoals die van Engeland in 1290 of Frankrijk meerdere malen.

Bronnen & hulpmiddelen

• Encyclopaedia Judaica — 2e éd., Keter/Macmillan
• Jewish Virtual Library ↗