De Joden van de Kaukasus (Bergen) en hun tradities

De Joden van de bergen (in het Russisch Gorskie Evrei), ook wel Joden van de oostelijke Kaukasus genoemd, vormen een gemeenschap die zich vooral in Azerbeidzjan en Dagestan heeft gevestigd, waarvan de oorsprong zou teruggaan tot migraties uit Perzië in de eerste eeuwen van onze era. Hun taal, het Judeo-Tataars (juhuri), is een Iraanse spreektaal verwant aan Perzisch, van oudsher geschreven in Hebreeuwse lettertekens. Lange tijd relatief geïsoleerd van de grote Joodse rabbijnse centra, handhaafden zij religieuze tradities, klederdrachten en een maatschappelijke organisatie die sterk door hun Kaukasische en bergachtige omgeving waren gemarkeerd. Onder Russisch en vervolgens Sovjet-dominatie ondergingen zij zowel modernisering als beperkingen op het religieuze leven. De 20ste eeuw, en vooral het einde van de Sovjet-Unie, zagen toenemend contact met het mondiale jodendom en aanzienlijke emigratie naar Israël, de Verenigde Staten en andere landen, waar zij hun onderscheidende taalkundige en culturele erfenis trachten te behouden.

Bronnen & hulpmiddelen

• Encyclopaedia Judaica — 2e éd., Keter/Macmillan
• Encyclopedia of Jews in the Islamic World — Brill