De Joden van het Perzische Rijk en de Achaemenidische periode

Onder het Achaemenidische Perzische Rijk kenden de naar Babylonië verbannen Joden een belangrijk keerpunt in hun geschiedenis. Volgens de bijbelse traditie en het decreet toegeschreven aan Cyrus de Grote werden de verbannen Joden toegestaan terug te keren naar Judea en de Tempel van Jeruzalem weder op te bouwen, voltooid onder de regering van Darius. De boeken Ezra en Nehemia verhalen van deze restauratie van het religieuze leven en de gemeenschap van Judea, gekenmerkt door wederopbouw van de muren en de uitvaardiging van de Wet. Het boek Esther situeert zijn verhaal aan het Perzische hof en grondvest het feest van Purim. Een belangrijke Joodse gemeenschap bleef daarnaast in de Babylonische en Perzische sfeer bestaan, legde de basis voor de grote oostelijke diaspora die in de volgende eeuwen een beslissende rol zou spelen.

Bronnen & hulpmiddelen

• Encyclopaedia Judaica — 2e éd., Keter/Macmillan
• Sefaria ↗