De Joden in de sociaalwetenschappen en antropologie

Denkers van Joodse afkomst hebben de geboorte en ontwikkeling van moderne sociaalwetenschappen diepgaand beïnvloed. In Frankrijk was Émile Durkheim, zoon van een rabbijn, een van de grondleggers van de sociologie, en later revolutioneerde Claude Lévi-Strauss de antropologie door het structuralisme. In de Verenigde Staten stichtte Franz Boas, Duitse immigrant, de Amerikaanse culturele antropologie en bestrijdt het wetenschappelijk racisme van zijn tijd. De psychoanalyse ontstond uit het werk van Sigmund Freud in Wenen, terwijl Hannah Arendt een belangrijke politieke filosofie van totalitarisme en moderne voorwaarde ontwikkelde. De oververtegenwoordiging van Joden in deze disciplines werd vaak in verband gebracht met hun positie van 'insiders-outsiders', lucide waarnemers van samenlevingen waarin zij zowel waren geïntegreerd als op afstand gehouden — een voorwaarde van vruchtbare marginaliteit, getheorieëerd door sociologen als Georg Simmel. Deze betrokkenheid, soms aanvaard soms gedistantieerd, heeft frequent aandacht gevoegd voor kwesties van identiteit, minderheid, uitsluiting en sociaal geweld.

Bronnen & hulpmiddelen

• Encyclopaedia Judaica — 2e éd., Keter/Macmillan
• Jewish Virtual Library ↗