De Joden in de Napoleontische oorlogen en Europese legers

De Franse Revolutie en de emancipatie van de Joden openden de Franse legers voor Joodse soldaten, en een significant aantal van hen diende onder het Napoleontische Keizerrijk, dragen bij tot hun burgerschapsintegratie. Napoleon riep in 1806-1807 een Vergadering van notabelen en vervolgens een Groot Sanhedrin bijeen om de verhoudingen tussen Joodse wet en burgersap te bepalen. In Midden- en Oost-Europa daarentegen werd de conscriptie vaak als beproeving ervaren: in Rusland, het cantonisten-systeem ingesteld onder Nicolas I vanaf 1827 wervelde jonge Joodse jongens in voor lange jaren, onder omstandigheden die veelal hun bekering beoogden. Militaire dienst werd aldus een krachtige integratorfactor daar waar het gelijkheid der rechten vergezelde, en een drukmiddel elders. Deze tegengestelde ervaringen illustreren de ambivalenties van politieke moderniteit voor Joodse gemeenschappen.

Bronnen & hulpmiddelen

• Encyclopaedia Judaica — 2e éd., Keter/Macmillan
• The YIVO Encyclopedia of Jews in Eastern Europe ↗