Joden in de tekstuele productie en drukkunst van het Ottomaanse Rijk

De invoering van Hebreeuwse drukkunst in het Ottomaanse Rijk was het werk van Sefaradische ballingen, die al in 1493 in Konstantinopel een pers oprichtten, geleid door de broers David en Samuel ibn Nahmias, verschillende decennia vóór het verschijnen van drukkunst in Arabische karakters in het Rijk. Werkplaatsen ontwikkelden zich snel in Konstantinopel, Thessaloniki en later in Safed en Smyrna, wat deze steden tot belangrijke centra van productie en verspreiding van Joods boek maakte. Men drukte er fundamentele religieuze teksten — uitgaven van de Talmoed, de Choulhan Aroukh van Joseph Karo, werken van halakha en Kabbala — maar ook literaire, poëtische en wetenschappelijke werken in het Hebreeuws en Judeo-Spaans. Deze drukkerijen speelden een cruciale rol in de eenmaking van religieuze praktijken en in de verspreiding van kennis over het hele Middellandse-Zeegebied en daarbuiten. Zij droegen zo bij aan het intellectuele glans van Sefaradische gemeenschappen in het Ottomaanse Rijk.

Bronnen & hulpmiddelen

• Encyclopedia of Jews in the Islamic World — Brill
• Encyclopaedia Judaica — 2e éd., Keter/Macmillan