De Joden in de crisis van 1929 en de Grote Depressie

De Grote Depressie, veroorzaakt door de beurskrach van Wall Street in oktober 1929, trof de joodse gemeenschappen in de Verenigde Staten en Europa hard, verzwakt door werkloosheid, commerciële faillissementen en onzekerheid van een bevolking die vaak in kleine handel en ambacht geconcentreerd was. In de Verenigde Staten, waar de immigrantengemeenschap nog grotendeels stedelijk en arbeider was, verslechterde de crisis de moeilijkheden terwijl zij een golf van antisemitisme van populistische signatuur voedde, onder meer belichaamd door radioprediker Charles Coughlin, die de Joden presenteerde als verantwoordelijk voor financiële chaos. In Europa voedde de economische crisis de opkomst van extreem-rechtse bewegingen en, in Duitsland, droeg zij bij aan het succes van de nazi-partij. Voor veel Joden versterkte de beproeving het engagement in linkse bewegingen, vakbonden en, in de Verenigde Staten, steun voor Roosevelts New Deal. De crisis had dus tegenstrijdige effecten, waarbij verslechterde vijandigheid samenviel met progressieve politieke radicalisering van een deel van de gemeenschap.

Bronnen & hulpmiddelen

• Jewish Virtual Library ↗
• Encyclopaedia Judaica — 2e éd., Keter/Macmillan